دست نوشته های من

2008-06-06T00:41:00.002+04:30

گاهی روی سینه ی آدم می نشیند و دستهایش روی حنجره ی آدم می فشارد.دیگران بغضش می نامند ،اما برای من معنایی دیگر دارد،تنهایی!!! و فقط تنهایی.

این جا را هم ساخته ام برای دوستان آشنایان و ...

2008-03-10T12:14:00.002+03:30

موسی نسیم

بوی اقاقی نمی دهد

و گل قاصد دیگر پیام آور شادی نیست

......وقتی که میگ ها و میژار ها

راه مرا به آسمان می بندد

و در یک

مثلث متناهی طرح اسارتم را می ریزند... "

ثبت نام

2008-02-19T15:49:00.001+03:30

این را می نویسم تا آیندگان پند بگیرند !!!
برق شریف مفهومی است انتزاعی که هیچ گاه آن را درک نخواهید کرد.دانشکده ای که یکی دو سال خودکشی می کنید تا واردش شوید و بعد چهار پنج سال دیگر کشی می کنند تا از آن خارج شوید !!!
خصوصا هر وقت معاون آموزشی تغییر کند.خدا به شما و همه ی موجودات بدبخت دیگری که زندگی نزدیک به حیات انسانی دارند رحم کند.چون فرضا شما ی ترم آخری کنکوری که با 39 درجه تب نتوانسته اید در جلسه ی اول کلاس شرکت کنید را می خواهند حذف کنند.استاد می گوید "عزیزم به من ربطی ندارد بروید آموزش"آموزش کلا منکر هر گونه رابطه ای با استاد ، دانشجو ، ثبت نام،انرژی هسته ای و ... است.مدیر گروه درس هم که دچار غیبت صغری شده اند!!!!
می روید آزمایشگاه ی کنترل دیجیتال که این آز بالاخره با چند نفر تشکیل خواهد شد.
:"نمی دونم"
_کی معلوم می شه؟
:"نمی دونم"
_کی جلسه می گذارید ؟
:"در اسرع وقت"
_آخر ما ترم آخریم باید تکلیف مان رابدانیم ترمیم هم شنبه دیگر تمام شده!!!
:"ما تلاش می کنیم ولی نمی دونیم ..."

یک روز برفی

2008-01-06T22:24:00.000+03:30

1.ایراد زندگی های امروز مان این است که از بس از هم دوریم در این برف حتی به ذهنمان هم خطور نمی کند که می توانیم به کسی سر بزنیم.هی گوشی را بر می داریم و به این آن زنگ می زنیم فرقی هم ندارد پدر و مادر هایمان یا خواهر و بردار یا دایی بزرگ و عمه ی کوچک و....یا پیگیری احوال مهدیه که صبح تلک تلک از بالای یادگار آمده بود دانشگاه امتحان بدهد.تازه وقتی زنگ می زنم داغ دلم تازه می شود که الان برادر ها رفته اند برف بازی و یا پدر و مادر هایمان مهمان دارند.و صد البته مهمانشان تا اطلاع ثانوی نمی تواند برود خانه اش .
2. بزرگترین بد بختیِ یک دانشجو این است که وقتی امتحان دارد،از زندگی ساقط می شود و این البته به این معنی نیست که الزاما درس می خواند !!!!(یعنی به این معنی است که در زمان امتحانات دقیقا هیچ فعالیت مفیدی صورت نمی گیرد)
3.دلم می خواهد کمی بچه تر بودم و الان زیر کرسی .می نشستیم و باسلق و باقالا و لبو و....(تعجب نکنید من و بردارها توانایی عجیبی در خوردن هم چیز با هم داریم فقط به شرطی که هر سه تا باشیم و فضا رقابتی باشه!) می خوردیم ....
4.حواستون باشه این محیا خانم ما را چشم نزنید .که امروز اولین برف زندگیش رو دیده و خورده و کلی هم بازی کرده اما قطعا تا وقتی این برف ها آب بشه ما دستمون نمی رسد که بچلونیمش.از خصوصیات های اخلاقی این محیا خانم اینه که به هیچ عنوان حاضر نیست چهار دست و پا راه بره .یعنی خودش رو می کشه (ودر نتیجه بقیه رو )که یک چیزی دم دستش باشه یا یکی دستش رو بگیره که راه بره .و صد البته تفریح مورد علاقه ی ایشون آواز خوندن ِو کشیدن موهای برادر بیچاره اش.و جالب تر اینکه همه ی فعالیت هاش رو در دایره ای به شعاع یک و نیم متر به مرکزیت مامانش انجام می ده !مگر اینکه شما ماشین داشته باشین و کاملا در حال بیرون رفتن باشین (یعنی اینکه الکی هم نه ها با همه باید خداحافظی کرده باشید ) و بعد ایشون یک ناز و ادایی می آید که ....خلاصه ما هر چند وقت یک بار که می بینمشون کلی دل ما را می برد .

محرم

2008-01-06T19:37:00.000+03:30

عاشق دویدن کنار دریا ام .
بچه گی هایم زیاد اهل شمال رفتن نبودیم ،شاید به همین دلیل است که دویدن کنار دریا به عنوان یک صحنه ی دور در ذهنم حک شده.صحنه ای دست نیافتنی…..
"اعظکم بواحده ان تقوموا..."

خورشید بعضی وقت ها خیلی سرخ غروب می کند.
به نظرتان این غروب است یا طلوع؟

CPU

2007-12-04T13:07:00.000+03:30

این اخوی کوچیک ما یک جمله ای گفت چند هفته پیش در مورد سی پی یو که از اون هفته تا حالا در مورد خیلی چیز ها مصداقش رو می بینم .

سی پی یو مثل دست شویی می مونه وجودش ضروری اما هیچ چیز مهمی رو توش نگه نمی دارند

امروز بعد از مدت ها به زیارت یک نفر نایل شدم که مغزش عین سی پی یو کار می کرد.

****

پ.ن واقعا دوست ندارم فحش بدهم ولی نمی شد جلوی این یکی را گرفت

قاف

2007-10-30T17:46:00.000+03:30

پيش از آن كه با خبر شوي !
لحظه عزيمت تو ناگزيز مي‌شود

و قاف

حرف آخر عشق است

آنجا كه نام كوچك من

آغاز مي‏شود!

2007-09-22T15:07:00.000+03:30

1_ساعت حدود 9:30 وکلاسم تشکیل نشده بود و رفتم سایت که کمی وقت کشی کنم .نشستم و وسایلم را پهن کردم دکمه ی روشن کامپیوتر را که فشار دادم آه از نهاد نفر کناری بلند شد.ظاهرا بنده ی خدا یک ساعت و نیم برنامه نوشته بوده :دی

2_برادرم پای لپ تاپ نشسته بود و داشت با تلفن حرف می زد .بابا می خواست یک کاری کند که به یک تبدیل دو شاخه نیاز داشت .اولین دو شاخه ای که دیدم را دادم بهش .اما برادرم فقط تا نیم ساعت نگاهم کردم _توضیح این که این لپ تاپ که ازش صحبت می کنم مال زمان بیل کیلینتون بوده و باطری اش از کار افتاده تنها در حال حاضر فقط برای دانلود کردن استفاده می شود ظاهرا چند ساعتی بوده که داشته یک چیزی دانلود می شده!

یادش به خیر

2007-09-18T11:13:00.000+03:30

امروز ما سحر دیر بیدار شدیم یعنی در حدی که بشود دو تا خرما خورد و مسواک زد _ما البته بین دو تا خرما یک پارچ آب هم نوش جان می کنیم!_ برای اولین بار صف دو نفری ِمسواک داشتیم

یاد قدیم تر ها افتادم .سیستم سحری خوردن تو خانه ی ما این طور بود که مامان از یک ساعت مانده به اذان ما را صدا می کرد و ما حدود چهل و پنج دقیقه مانده به اذان بیدار می شدیم .به خاطر احساسات نوستالژِکمان هم رادیو گوش می کردیم و از تمدن سیما بی بهره بودیم همین که آقای محترم مجری اعلام دو دقیقه مانده را به اذان را می داد ما سه تا می پریدیم تو دستشویی و همه ی رقابتمان سر این بود که در 30 ثانیه برسیم آخرین قلپ آب را بخوریم .معمولا سر سفره های خانه ی ما_ظاهرا باید بگویم سابق البته اگر هفته سه روز و دو شب نمی رفتم شاید می گفتم _ سه بار پارچ آب پر می شود .خلاصه جو رقابتی شدیدا بالا بود.بعد هم هر سه تایمان می چپیدیم زیر پتویی که داداش کوچیکه با خودش آورده بود سر سفره تا 15 ثانیه ی باقی مانده رو هم برای خواب از دست ندهیم .

راستش از بعد افطار هم تا حدود ساعت 10 من و دو تا برادرم در حال خوردن بودیم .به این ترتیب که حداقل دو تا چایی لیوانی با نان و پنیر و خرما یا سبزی بعد حلیم ،یا سوپ یا عدسی یا آش رشته های مامان که قربانش بروم کم ِکم در هر بار درست کردن یک دیگ درست می کند و ما سه تفنگدار هم در هر وعده هان یک دیگ را میل می کنیم !!!_البته مهربان همسر ِ ما یک کم متفاوت است ،مثلا بنده ی خدا درک نمی کند که چه طور صبح ناشتا می شود نیم کیلو گیلاس خورد .یا اینکه مثلا _تاکید می کنم فقط مثلا_چه طور بعد سه تا بشقاب سوپ می شود شام هم خورد،یا..._.بعد هم که شام و بعد از آن تا وقتی که حرف داشتیم میوه و خوردنی های دیگر یا تا وقتی خوردنی داشتیم حرفهای دیگر... اما آدم که از خواهر !!!و برادر هایش جدا می شود دیگر آن طور خوردن ها هم فراموش می شود .یک دلیل اش هم این است که کسی نیست رقابت کنی!!!شاهدش میوه هایی که در یخچال ما کپک می زند .وقتی هم که حس رقابت رفت رفته.

خلاصه این که دلم برای برادر ها و رقابت ها و .....(ما یک کوچولو شیطنت می کردیم فقط کمی!!!) تنگ شده وکسی راه حلی دارد؟

تویی که نمی خوانی

2007-08-23T00:08:00.000+03:30

نمی داند که می دانم او می نویسد .

به هزار زحمت پیدایش کردم کار سختی بود .تمام پست های این چند وقته اش را خواندم ،فاصله ی ما شاید در نظر بقیه چیزی کمتر از دراز کردن یک دست بنماید و من در تعجب توانایی رو به فزونی اش در رشد تند نویسی .و احساساست بی نهایت نوستالژیک اش.

دوست داشم یک لیوان شیر نسکافه برایش درست کنم که آن هم به علایق نوستالژیکش بر می گردد .مانند علاقه اش به فرهاد و شعر های دهه ی پنجاه بروم در بزنم و بنشینیم به گعده .اما گفتم شاید این طور بهتر باشد به روی خودمان نیاوریم که هم را می شناسیم .

دوست ندارم نصیحتت کنم یا واقعیتی را به رویت بیاورم که خودت سخت در حال انکارش هستی پس این پست نا تمام می ماند تویی که هیچ گاه نمی خوانی!!!

2007-08-22T23:47:00.000+03:30

خداوند هر آن کس را که بخواهد عزت می بخشد و هر آن که را که بخواهد خوار خواهد کرد

یاد فیلم پنگوئن ها افتادم .یک جای فیلم که شیر های دریایی به پنگوئن ها حمله می کردند .صحنه در حدی دلخراش به تصویر کشیده شده که آدم ها دعا کنند خدا نسل شیر های دریایی را از روی زمین بردارد .در حالی که کسی دلش برای بچه ماهی هایی که شکارپنگوئن ها می شوند نمی سوزد و خنده دار است که نسل شیر های دریایی همین طوری بدون دعا هم دارد منقرض می شود !!! کارگردان عزیز می فرمودند که از شذت وجدان درد بعدها فیلمی در حمایت از این جانوران ساخته اند .

ما هم در دیدن مسایل اجتماعی دور وبرمان مثل یک مستند ساز عمل می کنیم وبستیگی دارد شخصیت اصلی که باشد !!!در حالی که از دور دستی برآتش این آشفته بازار گرفته ایم مثل مستند سازی که نقشی جز انتخاب سوژه ی محبوب ندارد .

یک خاطره

2007-03-05T23:15:00.000+03:30

وبلاگ ها را نگاه می کنم خیلی وبلاگ دار ها رفته اند ،خیلی ها خانه ی شان را عوض کرده اند ،بعضی ها هنوز می نویسند ،بعضی.....
بعضی ها هم مثل من یا وقتش را ندارند یا حوصله اش را یا وقتی هر دوی این ها هست کامپیوترشان فونت فازسی ندارد .
خلاصه حرف ها زیاد است به ترتیب از آخر به اول
اردو(برگشت):

_راه آهن برگشت .بچه ها دارند فکر می کنند که ببینند چه راه حلی می توان برای اینکه اساتید و همراهان گرامی این قدر نخواهند به همسرانشان در کوپه هایی که درست بین دختر ها قرار دارد سر بزنند می توانند بیاندیشند.
_داخل قطار ی که تازه راه افتاده چند استاد عزیز و همراه عزیز تر اصرار که همین الان خانم های ما بیاییند به این کوپه های آخر که حد فاصل بین خانم ها و آقایان است (البته بهتر از این بود که در آن راه رو های عریض قطار!آن ها بروند پیش آن یکی ها!!!) از آن طرف همسران همراهان گرامی اعتقاد دارند که جایشان خوب است !!!
_از قضا بوفه ی قطار بین سه تا از کوپه های خانم ها(که اصلا یکی از آن ها کوپه موجودات مفلوکی به نام کادر نبود )و باقی کوپه ها قرار دارد برای تشریح اوضاع سه حالت را در نظر می گیریم:
بوفه بین کوپه های آقایان باشد:
خوب واضح و بدیهی است که دختر ها نباید بروند بوفه (خودشان هم معمولا می دانند که این کار نه با وجود راهرو های تنگ قطار درست است و نه با وجود آقایان و جو دانشگاه و جامعه و کمی دقیق تر عبور و مرور از بین پسر ها آن هم به جهت این که بخواهید بروید (حتی چند نفری) تا چایی بخورید یا جایی پیدا کنید که بدون این که مزاحم هم کوپه ای های خوابیده باشید بتوانید بحث کنید یا گعده ای یا ...خلاف ظواهر عرفی_مذهبی است .از طرفی اگر کسی هم چنین خطایی مرتکب شود در همان حد فاصل بین خانم ها و آقایان جلوی امر گرفته می شود و بیسیمی و حضوری و موبایلی به مسئولین محترم خانم ها تذکر داده می شود که به خانم ها نکاتی را گوشزد کنند !!!!

حالت دوم بوفه ی قطار دقیقا بین کوپه های خانم ها و آقایان باشد :
در این حالت با انتقال حد فاصل به جایی که بوفه در محدوده ی آقایان قرار بگیرد مسئله به شیوه ی قبل حل می شود.(البته کلا بدیهی است که اگر این اتفاق هم نیافتد با توجه به این که دراین صورت حضور پسر ها در مکان هایی از این دست خیلی جدی نیست (یعنی خیلی مبادی آداب اجتماعی نیستند )دختر ها خودشان ترجیح می دهند نه مورد اتهام قرار بگیرند و نه کسی به خودش اجازه این را بدهد که بخواهد به آن ها در زمینه ی حفظ ظواهر تذکر بدهد .خصوصا که در اردو های دانشگاه ما حتی به مسئولین واگن ها (کارمندان راه آهن) هم تذکر داده می شود که در واگن ها خانم ها زیاد رفت و آمد نکنند و این قطعا نکته ی قابل سپاسی است که آقایان هم کاری می کنند تا آسایش بچه ها به وئاسطه ی حضور مرد ها مختل نشود و بعضا مزاحمتی پیش نیاید)
حالت سوم بوفه بین سه تا از کوپه های خانم ها وبقیه کوپه های آن ها قرار گرفته باشد :
(البته دو تا از کوپه ها الان در اختیار همسران اساتید و همراهان است )توضیح اضافی که باید عرض کنم این است که به دلیل پاره ای مشکلات که آگاهان خود واقف اند .(مقصر تنها مسئولین اردو نیستند به قول یکی از اساتید دانشگاه تهران ما رفتیم قطار شریفی ها را گرفتیم بیچاره ها مجبور شدند تو بوفه و راهرو بخوابند !!!!) تعداد ما با ظرفیت نامی کوپه ها هم خوانی ندارد.یعنی نه دختر ها و نه پسر ها مثلا 215 تا دختر در31 کوپه قاعدتا قابل توجه است که تقریبا تمامی کوپه ها با حدود 7 نفر پر شده اند.و پسر ها هم وضعیتی مشابه دارند .البته این مشکل در قطار رفت هم مطرح بود اما تصور بکنید که کوپه ی کادر با 12 نفر پر شد (وقتی صبح شد به یکی از دوستان گفتم که مفهوم مجازی ای را به خاطر می آورم که کمر نام داشت اما جز خاطره ی انتزاعی اش چیزی یادم نیست ) قاعدتا در چنین شرایطی خیلی طبیعی است که بوفه متعلق به خانم ها باشد (البته دنیا اصولا خطی پیش نمی رود )شام به سرعت پخش می شود و قاعدتا دوستان کادر به کمک تدارکات رفته اند به آن سوی بوفه (یعنی در سمتی که دختر ها بیشتر اند ) غذا را که پخش می کنیم متوجه می شویم که دیگر امکان بازگشت به سمت کوپه های خودمان وجود ندارد !!!از طرفی یکی از همراهان خانم اردو شدیدا اصرار دارد که جلسه ای با بچه ها داشته باشد و می گوید برویم بوفه .آقایان به طور کامل بوفه را پر کرده اند .همراه اردو را یک جوری راضی می کنیم که در همان کوپه ی خودشان برایمان صحبت کنند و هی در جواب تیکه های ریز و درشتشان می گوییم که نه این طور نیست که پسر ها متوجه وضعیت ما نباشند و قطعا تا صبح نمی مانند فقط منتظرند که وضعیت اسکانشان درست شود . در همین حین معلوم می شود که آقایان قصد زیارت عاشورا خواندن دارند آن هم خوب در سالن اجتماعاتی که مزاحمتی برای کسی ندارد و ان شاالله بعد از زیارت عاشورایشان فقط چند نفر باقی می مانند .بچه ها دست به دامان متاهلین می شوند که تو رو خدا این کار ها را نکنید (البته مستحبات واجب تر از این حرف ها است _ کمی احساساتی بنویسم _دوستان توهم می کنند که ثوابت دعای دسته جمعی آن قدر هست که عده ای را زیر منگنه بگذارند و بعد هم خودشان که خودشان را می شناسند تهجد شبانه ی شان را به نماز صبح وصل کنند و البته این جماعت نسوان تا به حال در کوپه های برگشت نه دعای عهد خوانده اند و نه زیارتی و از بس که این دختر ها نمی فهمند که آدم باید زیارت عاشورا را با دم مداح بخواند و قطعا در چنین شرایطی که حکم قطعی دین است و از ادات !خانم ها باید همکاری کنند که دین حفظ شود و این چه اهمیت دارد که مجبورند در راهرو بیاستند (البته اذعان دارید که در حالت دوم دخترها پایشان را در بوفه نمی گذاشتند ) خلاصه ما به این راضی می شویم که جان مادرتان (بنده ی خدا آقایان م و الف که آن همه جور بی مبالاتی و بی ملاحظگی رفقایشان را پس دادند در همین جا از آن ها صمیمانه تشکر می شود خدا خیر دنیا و آخرتشان بدهد)فقط بگذارید ما رد شویم برویم بخوابیم!!!!(صحنه ای که ما می دیدیم این بود که دوستان مذهبی مان در بین میز و صندلی ها مشغول بحث و گعده و ... بودند و ما 8 نفری دم دستشویی ایستاده ایم در حالی علی القاعده این مکان به علت قرار گرفتن بین خانم ها طبق روال همیشگی اردو ها متعلق به آن ها بود و حضور آقایان در چنین جایی نوعی مزاحمت به حساب می آمد (نوعی یعنی همه نوع) به آقای م می گفتیم که نمی شود این ها بروند ما لااقل برویم بخوابیم آقای م در جواب :"کوپه هایشان جا ندارد ".یکی از خانم ها :"خوب خانم ها هم همین وضعیت را دارند با این تفاوت که درست نیست وسط راهرو بخوابند "....آقای م:"والله منم این رو می فهمم اما فهماندن این به دوستان نیاز به دریل و ابزار جانبی دارد که الان در درسترس ما نیست "....خلاصه راهروی بوفه به اندازه ی عبور ما تخلیه شد.اما تا صبح کماکان دوستان در حال آمد شد بودند .(تصور بکنید یکی از همراهان اردو که خانمش هم اصلا این طرف نیست دست بچه اش را گرذفته که بیاید در واگن ها راه برود !!!!آن هم در این گیر و دار )
تقریبا 11 بود که یک نفر اس.ام.اس زد که فلانی می توانی بیایی این طرف یکی از بچه ها کار ضروری با تو دارد.جواب دادم که من نمی تونم بیام یعنی ترجیح می دهم که از وسط پسر ها رد نشم .بنده ی خدا کارش این قدر ضروری بود که خودش آمد بچه های کادر خواب بودند از طرفی نمی توانستیم در کوپه را باز بگذاریم چون آقایان رد می شدند .می روم بیرون که با هم صحبت کنیم .چندی نمی گذرد که آقا ی الف می آید از حالتش احساس می کنم که ناراحت است می پرسد صحبتتان تمام نشده ؟؟؟(کمی که حرف می زنیم متوجه می شوم که حضور ما در راهرو ظاهرا مطلوب دوستان نبوده !!!)تقریبا عصبانی شده (بخوانید تحقیقا خیلی ) ازش می پرسم خد وکیلی من تو محل رفت و آمد ایشان ایستاده ام یا اینکه ایشان از محلی که بنا به عقل متعلق به خانم است رد شده اند ؟ما مزاحم کسی شده ایم یا آقایان مزاحم ما هستند ؟ ....
آن بنده ی خدا را رد کردم که برود و با آقای الف ایستادم به بحث کردم (آدم عصبانی می خواهد عصبانیت اش را سر کسی خالی کند حتی اگر آن بنده ی خدا اصلا مقصر نباشد!!!!)
خلاصه شب خوبی نبود (گرچه اعتراف می کنم اگر حضور آقایان محدود به 7 یا 8 نفر می شد بچه ها اینقدر عصبانی نمی شدند.و من هم ) و نمی دانم آقایان حاضر نمی شوند غیرت شان را در صورتی محل بگذارند که بخواهد برایشان سختی به بار آورد .غیرت قطعا چیزی بدی نیست (به این معنی غیرت دینی نه تعصب واره هایی که بین معمول برادران ما رایج است )اما قطعا دین حرفش این نیست که صرفا خانم ها خودشان را جمع کنند .دین چیزی که از ما می خواهد شاید این است که زن و مرد نسبت به اجرای حکم خدا و حفظ حدود (از نمازش بگیر تا حجاب و بر خورد محرم نا محرم و ....)غیور باشند .و این است که اگر درون ما ریشه بدواند نه آزار دیگران را به بار می آورد و نه ....

2007-01-20T13:07:00.000+03:30

در وصف سیستم آموزشی دانشگاه عزیز همین بس که از 11 صبح تا حالا هر درسی را که ثبت نام می کنم قبلی را حذف می کند!

2006-12-30T16:50:00.000+03:30

1_کسی می دونه من چه طور می توانم درست کنم این جا را ؟

ترجمه :این جا می گفت که که بیا این جدید را امتحان کن و هیچ اتفاق بدی برات نمی افته و وبلاگ کامل منتقل می شه و از این حرف ها ما هم بر حسب عادت که حال خواندن شرایط و قوانین و تخلافات و ... را نداریم الکی هی گفتیم چشم و رفتیم صفحه ی بعدی و در نهایت وبلاگمان به این روز افتاد !

2_ ما در بزرگم ماشاالله ماسالله بالای 80 سال سن دارند (البته خودشان قویا اصرار دارند که سنشان کمتر از این حرف ها ست ) وقتی صبح اخبار می دید گفت :ای کشته که را کشتی تا کشته شدی زار/تا باز که خواهد کشت آن کس که تو را کشت؟

از دو جا

2006-12-09T10:15:00.000+03:30

1_ود 6 هفته است که ما وارد خانه مان شدیم
(البته دوستان اذعان دارند که ما هر هفته شنبه یک ساک سفری شامل وسایلی که از شنبه تا دوشنبه نیاز داریم مثل مسواک و زیر شلواری و کمپوت سیب _جهت پاچه خواری والدین مکرمه و ... _رامی بندیم و عزم خانه ی والدین محترم می نماییم , و سه شنبه ها عصر که باز می گردیم تا گلدان هایمان را آب بدهیم چون مسواک و مداد نوکی مان جا مانده مجبوریم دوباره بر گردیم !!!)

در این شش هفته ما تا حالا یک چاقو _از این زنجانی ها یی که قصاب ها با هاش گوشت خورد می کنند !_یک ناخن گیر ،یک لیوان ،یک ظرف کوچولو که خیلی مورد استفاده ی من بود و یک قیچی راشکسته ایم !

هر چه قدر به این همسر گوشزد می کنم که شکستن لیوان و ظرف کوچولو ی مورد علاقه ی من منطقی است اما لطفا در مورد قیچی و چاقو ...یک کم لطیف تر بر خورد کن ظاهرا فایده ندارد !!!!(حالا شاید ایشان به من می گویند!!!)

2_پنج شنبه شب گذشته من کشف کردم در افتخارات شریف همین بس اس که برای عوض کردن یک چرخ ماشین حداقل به دو مهندس مکانیک و سه مهندس برق فارغ التحصیل یا نزدیک فارغ التحصیلی نیاز مندیم (آن هم جلوی در دانشگاه).و هیچ ترکیب دیگری از جمله دو مهندس برق و یک مهندس مکانیک ،دو مهندس برق ودو مهندس مکانیک ،دو مهندس برق یک مهندس مکانیک و یک مهندس کامپیوتر برای تشخیص آچار چرخ کار ساز نیست !!!(عکس هایش باشد برای بعد)

البته یکی از مهندسین گرامی فقط نقش ناظر غیر اجرایی و غیر مشورتی را بازی می کرد _ وقتی آقایان بلد نیستند قالپاق چرخ را در بیاورند خانم ها را چه به تعویض چرخ_

2006-12-01T19:15:00.000+03:30

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

من از این بیشتر از هر چیزی یاد کنکور می افتم و کتاب های اندیشه سازان شاید بتوانم بگویم که به حق همه ی کتاب هایش را به خاطر مقدمه هایش می خریدم
اما این معنی اش این نیست که این جا تعطیله فقط معنی اش از دست دادن یک دوست دوران دانشگاه و یک دوست دوران بچگی در این دو هفته است.
عفت را که بچه های دانشگاه می دانند و امیر رضا (دوستان غیرتی نشوند همسرم کنارم نشسته)
سال آخر دکتری دامپزشکی مشهد که هر دو نفرشان از قضای حادثه به علت بی مبالاتی مهندسی تاسیسا ت ساختمان بر اثر گازگرفتگی در خواب فوت شدند.

چیز دیگری ندارم که بگویم یعنی داشتم اما در حال حاضر نه زمانش را دارم و نه حالش را باشد برای وقتی که هر دویش بود

دعا کنید

2006-10-04T14:42:00.002+03:30

آدم حيرت می کند

وقتی می بيند بعضی ها پله های کمال را یکی يکی بالامی روند و با آسانسور پایین می آیند.

2006-10-04T14:42:00.001+03:30

آدم حيرت می کند

وقتی می بيند بعضی ها پله های کمال را یکی بالامی روند و با آسانسور پایین می آیند.

2006-10-04T14:42:00.000+03:30

آدم حيرت می کند

وقتی می بيند بعضی ها پله های کمال را یکی يکی بالامی روند و با آسانسور پایین می آیند.

2006-09-20T11:33:00.000+03:30

midani fateme , hame chiz barayam gharib st , hamechiz nagahani taghir kard , hamechiz ... hatta to! ...
amade boodam ke chiz e digari benevisam ama harfat ba'es shod ke javab bedaham
man ham taghir mi konam va oo ham va oo haye degar ham .
ba'zi ha mi gooyand kolo shayen haleko ghayra vajh e allah ya chizi dar in maye ha ke ghayr o vajhe allah kolo shay'en haleko ya .....
ba! (factorial)tamam halat momken ra hesab konin mi shavad har anche hast nist mi shavad tgahir ke chizi nist
......................
farsi nadard in computer

2006-09-01T08:49:00.001+03:30

با سلام
من یه پست گذاشته بودم اما نیست یعنی اصلا هیچ جا نیست ! توخانه تقریبا اینترنت ندارم دانشگاه هم که وقتی می روم حدود 162 تا میل نخوانده نمی گذارند به کار دیگری برسم .این پست را گذاشتم که نقدا اعلام کنم این جا تعطیل نیست .

فکر می کنم در کلاس رانندگی تنها چیزی که به آدم ها یاد می دهند گذراندن بی خطر دست انداز ها است راننده هایی که راهنما را نمی شناسند اما بر حسب عادت خوب دست انداز رد می کنند .

2006-05-24T23:02:00.000+03:30

مقام امن و می بی غش و رفیق شفیق

گرت مدام میسر شود زهی توفیق

آن قدر خسته ام که نشستن هم نمی توانم چه رسد به نوشتن .اما دلم نیامد همین امشب تشکر نکنم به خاطر این که امروز جای خواهر نداشته ام را به عمل پر کرد .

2006-05-12T00:21:00.000+03:30

حکایت من و اطمینان حکایت همان کلیدی است که ملا نصرالدین در خرابه ی تاریک گم کرده بود و زیر چراغ می جست .

گویا "الا بذکر الله ..."

2006-04-30T00:18:00.000+03:30

حکایت امروز های مان شده است

.از ترس آن که دیگران سیاهمان نکنند خودمان سیاه شویم

خصوصی

2006-04-23T15:42:00.000+03:30

به دوستی ...

آن روز که از مجموعه بدیع و کم نظیر تمام نسخ و تخلیص ها و چاپ های شاهکار داسایفسکی در مجمع دیوانگان "صنعتی" " زاده" با غم سخن می گفتی ،

.یادم افتاد" ابله" کتابخانه ی ما از کوچکی طبقه اش بزرگ می نماید

2006-04-07T21:14:00.000+03:30

"دل هم نبرد ره به در کبریای تو
دیگر سراغت از که کنم ای تو جای تو؟
ای صد هزار پرده ،نهان تر ز بوی گل

عالم چه دید از تو که دارد هوای تو ؟

دل انفعال می کشد از تهمت دویی

غافل که نیست غیر تو کس آشنای تو

ما غافلان فسانه ی حاجت کجا بریم ؟

ای نه سپهر کاسه ی دست گدای تو "

به هدایتتان مشتاق است و از تسریع در کفرتان حزین . خدایا سلام تو که بر اوست سلام مارا هم برسان .

یا حق

2006-03-30T01:49:00.000+03:30

تلخ ماندم، تلخ

مثل زهري كه چكيد از شب ظلماني شهر

مثل اندوه تو،

مثل گل سرخ

كه بدست طوفان

پرپر شد.
تلخ ماندم، تلخ

مثل عصري غمگين كه

ترا بر حاشيه اش پيدا كردم

و زمين را

- توپ گردان

پرت كردم

به دل ظلمت

تلخ ماندم، تلخ

ديوار از پنجره سر بيرون كرد

از دهانش

بوي خون مي آمد ...

خسرو گلسرخی

پ.ن

نوشتن مرض است و ظاهرا حال ما روبه بهبود _موجب مسرت دوستان _

2006-03-18T19:40:00.000+03:30

برای فاطمه همتی

_برو گم شو به بابام می گمت ها اصلا دیگه این دختر ها رو بازی نمی دیم
:نه خیرم تو رو بازی نمی دیم دیگه؛ که بابات آشغالیه
_آشغالی خودتی .......بابای من !...بابای من ....
:من توپم رو می خوام می رم آقا جونم رو می آرم ها
_آقا جونت هم رفته مسجد علی
:نه خیرم می رم صداش می کنم
_نمی آد !دختر ها رو تو مردونه راه نمی دن
:چرا می دن !خودم خانم درازه رو دیدم که رفت تو
-آخه ازش می ترسن اگه نمی ترسین یکی بره توپ این زر زرو رو بیاره .....
:نه خیرم آقا جون من از هیچی نمی ترسه شما ها ترسو ین من توپم رو می خوام
_می خواستن حجله بذارن برا پسرش که گذاشتن بره تو
: مثل پسر آقا رضا که صدام کشتش براش حجله گذاشتن

_احمق حجله مال داماد ها است تو مسجد که نمی ذارنش ....

2006-03-15T02:26:00.000+03:30

از چهارشنبه تا

دیروز آن قدر زبانم را گاز گرفته بودم که وقتی با آن خبر نگار موقعیت نشناس جدل می کردم دهانم مزه خون می داد

بیش از زبان دلمان بود که امروز مزه خون گرفت وقتی خودشان را مثل می کردند به قیام حسین(ع) ،دین را به قواره ی پیکر نخراشیده ی خودشان می تراشند .

.........................................

منظورم تمام کسانی است که خودشان را به پاکی حسین (ع) می بینند و طرف مقابلشان_از هر دو طرف _ یزید می دانند بی آن که بیاندیشند آن جا دعوا بر سر دین بود و این جا ....

2006-03-14T05:51:00.000+03:30

عجب صبری خدا دارد.......

همان بهتر که او خود .......

کلاک

2006-03-07T21:40:00.000+03:30

کلاک جایی است مثل بسیاری دیگر از شهرک ها و دهات اطراف تهران همان هایی که پایینش و کنار جاده اش ویلا هاو پلاژ های خصوصی و دولتی واستراحت گاه ییلاقی است مثل سینک و فشم و شهرک ها و روستا های اطراف کرج.
کلاک اول کرج است فکر می کنم اولین شهرک اش باشد، راهت راکه کج می کنی اولش خانه های سازمانی است و تک و توک خانه های ویلایی شهری _زمانی کرج لواسان بود فکر کنم بعضی هایش یادگار آن زمانی است که هنوز ویلا و باغ کرج مد بود برای فرار از شهر _بالا تر که می روی بافت اش عوض می شود بالاتر از حسینیه اش می شود سر بالایی های نفس گیر و کوچه هایی که فرعی به فرعی باریک تر می شوند .اگر بخواهم آدرس بدهم می گویم اولین فرعی آخر کلاک.همان کوچه ای که وسطش بند رخت آویزن کرده اند.گره اول بند را به در رو به رویی زده اند و به میخ روی دیوار همسایه بغلی محکم کرده اند .آخر کوچه اش می شود اولین خانه مانده به کوه ؛خانه زیور خانم است خانه که نه همان زیر زمین کذایی با سیصد و پنجاه هزار تومان پول پیش و ماهی پانزده تومان اجاره .
زیور خانم را که می گویم خیال کن _خیال که نیست اما تو خیال کن _ زنی بیست و پنج _شش ساله که رخت هایش را روی بند وسط کوچه پهن می کند کار هر آخر هفته اش است شستن و پهن کردن لباس های مدرسه یک کاپشن دخترانه ی قرمز که از دست سره سره بازی های مهناز چرک مرد شده و پلور سبز جیغ محمد که بالای یقه اش در رفته اس بقیه اش لباس های معمولی است مثل لباس های همه ی بچه های دیگر جاهای پارگی هایش که با پارگی های لباس های بچگی ما مو نمی زند مانتوی مدرسه ی که درز های پهلویی اش باز شده یا دکمه هایش در رفته و یقه و سر آستین جر خورده ی لباس ها که حکما مال محمد است.
دست هایش قرمز است مثل اینکه بدون دست کش برف بازی کرده باشد آن هم زیاد از آن برف بازی هایی که بعدش آدم برود با لپ های گل انداخته بچسبد به شوفاژ و چای بخورد .گرچه خانه ی زیور خانم این ها شوفاژ ندارد گاز هم ندارند یک بخاری علادین است و یک بخاری برقی از همان هایی که دو تا المنت دارد و وقتی خوب داغ باشد رنگ المنت هایش نارنجی است _چند وقتی بود که فکر می کردم دیگر در موزه ها باید سراغشان را گرفت _و چند ردیف سیم حفاظ دارد که بچه ای چیزی دستش به هوای گرفتن نارنجی خوشگلش به المنت ها نرسد.
شوهرش هم این جا زندگی می کرده یعنی قبلا ها این جا زندگی می کرده تا آن شبی که دیگر صبحش از خواب بیدار نشد .من نمی دانم این سکته ی قلبی چیست که رگ فقیر و غنی و کارگر و نانوا وبنا و مهندس و قس علی هذا را میان خواب و بیداری می گیرد .اگر من جای عزراییل بودم احتمالا دلیل راحت تری برای فوت شوهر زیور خانم می تراشیدم راستش به نظرم سرما زدگی هم در این خانه به اندازه ی سکته ی قلبی محتمل است .

یادم رفت داشتم از دست های زیور خانم می گفتم که قرمز است ، کبره بسته و قاچ قاچ از بس با وایتکس زمین شسته است .زمین شوری را نمی دانم حقوقش چه قدر است اما بد می کند با دست .دست های زن ها حیف است این طوری بشود_ حتا پای دار قالی هم کمتر از زمین شستن خراب می شود_ دست های یکی مثل زیور خانم که سی سالش هم نشده نباید این همه باد کند که مهناز و محمد از این که مادرشان نازشان کند و پوست صورتشان گیزیگیزی بشود در بروند .
آدم حال می کند با این زیور خانم با یک دستش دارد لباس های روی بند را جمع می کند ساعدش را می کشد روی سرش که چادرش را درست کند و می گوید که نمی خواهد بیاید تهران .وقتی با لهجه ی ترکی غلیظ که به زحمت قابل فهم است می گوید که من این جا هم زبان دارم بیایم تهران که کسی زبان مرا نمی فهمد خنده ات می گیرد از این همه نیاز آدم ها به همدم گرچه همسایه ها آن قدر ها شرایطشان خوب نیست که حتی بتوانی اعتماد کنی و چیزی پیششان امانت بگذاری !
سواد ندارد بچه ی دهات است اطراف جایی که فکر کنم گفت مشیکین شهر با شوهرش آمده بوده تهران زنی هم که با مرد آمده بدون مرد به دهات بر نمی گردد .می خواهد بماند که بچه هایش درس بخوانند .فکر می کنم به یک زن دهاتی بی سواد را که حقوق زمین شوری اش خیلی بشود ماهی 90 تومان که پول کرم و وازلین برای دست هایش ندارد و ماهی بیست تومان می دهد به بچه های محل که به بچه های دبستانی اش درس بدهند گر چه خانه آن قدر سرد است که این درس دادن هم خیلی وضعیت درسی بچه ها را تکان نمی دهد .اما این زیور خانم ول کن ماجرا نیست ، بچه ها هر جور شده باید درس بخوانند.یکی را صبح می گذارد مدرسه و با آن یکی می رود سر کار و به قول خودش خیالش راحت می شود وقتی سر ظهر دومی را به موقع به مدرسه می رساند و با آن یکی بر می گردد به سر بشور و بساب اش .

فکر نکن که آماده است به قبول صدقه و این حرف ها نه؛ آن قدر همت دارد که تنهایی و دست خالی سنگلاخ زمین اش را خودش بکند _زمین را اهالی حسنیه برایش جور کرده اند کوچک است حتی از آخرین کوچه ی کلاک بالاتر است آن قدر سنگلاخ که نمی شود برایش چاه فاضلاب کند _خودش پول هایش را یک قران و دو زار جمع می کند که بشود یک بار آجر و دلش بتپد برای این که نکند اگر آمد تهران زندگی کند یکی آجر هایش را بدزدد .نمی دانم این عشقی که به زمین اش دارد _راستی اگر سه چهار تا شویم و گوشی هایمان را بفروشیم می شود قیمت زمین اش _را به چه مثل کنم .بعید می دانم هیچ کدام از ساکننین کاخ ورسای و باکینگهام هم در خانه چنین زندگی کرده باشند که زیور خانم آرزوی اش است برای آن دو اتاقی مستقل که می شود سقف روی سر خودش و بچه ها !
زیور خانم یکی از عشق های من است وقتی دلم تنگ می شود و می گویم که این زندگی بد تر از این هم می توانست باشد؟ فکر می کنم به خوش بختی اش وقتی از آن خانه ی دو اتاقی و دیپلم گرفتن بچه هایش حرف می زند وقتی می خواهم برای دوستانم مثال بزنم از زیبایی های زندگی _مثل همین امروز _ یا وقتی .....

روز مره جات

2006-03-06T20:04:00.002+03:30

1_یکی از شیرین ترین اتفاقات یک روز خسته کننده که پس فرداش میان ترم داری این است که از یک نا کجا آبادی که حواست نبوده کلی طلب داشته باشی و یک دفعه وصول شود .
البته من اصولااصلا آدم پول دوستی نیستم، ، و قویا اعتقاد دارم پول چرک کف دست مردم است ولی خوب وقتی شب عید کف گیر به ته دیگ بخورد و خرج زن و بچه و از این حرف ها
آدم از دریافت هر گونه وجه نقد بی بازگشتی ذوق مرگ می شود . به قول بابا من وقتی اوضاع جیبم رو به راه باشد _این جانب را می گویند _ حس تایپ کردنم بالا می رود آن هم هر چرت و پرتی

2_یکی از خواص اساسی اتوبوس این است که هیچ وقت نمی توانی ظرفیت اش را تخمین بزنی . در راه رو اتوبوس به اندازه ی کیف تو هم جا نیست و اگر میله را رها کنی _تلق_پهن می شوی روی دختری که مو های اش را احتمالا سه هفته پیش های لایت کرده بوده و الان ریشه هاش دو باره سیاه شده و دارد با موبایل موتورلایش_ از همان مشکی های خیلی نازک_ ور می رود .که راننده می زند روی ترمز و دوباره در های اتوبوس باز می شود نمی دانم چه طور است که آن پنج شش نفر اضافی باز هم جا می شوند البته آرنجم این را خوب می فهمد که فشاری که تحمل می کند بیشتر شده خصوصا در آن دور بر گردان کذایی شیخ فضل الله وقتی که باید تقریبا همه ی وزنم را تحمل کند تا آن دختر موبایل موتورلایی و آن خانم عینک آفتابی کنارش_ که مانتوی کرم پوشیده است و با چنان دقتی به خیابان نگاه که کند که اگر سوزنی در ماشین های زیر اتوبوس که از آن بالا جز سقف شان معلوم نیست گم شده باشد پیدا می کند_ له نشوند .کیفم رفته است زیر صندلی و من و چادرم دچار مشکلی اساسی و حل نشدنی خاکی شدنش زیر پای ملت هستیم (چروک را که بی خیال هر روز هم اتو یش کنی باز هم به راه مستقیم و صاف هدایت نمی شود ). خدا را شکر که فقط همان یک دور بر گردان است .

3_ دلم برای یک بحث جانانه ی مفصل با دوستان قدیمی و از قضا صمیمی ام تنگ شده گر چه از آخرین بحث مان هنوز دو هفته هم نمی گذرد .این جور بحث ها را آدم فقط با دوستانی می تواند بکند که دوست واقعی اند و البته آن قدر با شعور که نمی دانم گفتن بلد باشند وبیشتر از آن نمی دانم شنیدن را .

4_روی تابلو زرد نوشته بود راه مال رو با ماشین و این ها وارد نشوید به ما بر خورد که ما و راه مال رو ؟؟خندیدیم و مسیر مان را کج کردیم که از وسط مغازه ها برویم بالا هم فال و هم به گمانمان تماشا و مهم تر مسیرش هم مال رو نیست .وقتی بر می گشتیم حوصله مان سر رفت از مناظر مغازه های تکراری و جماعت باقالا و لبو فروش که جلوی مغازه هایشان ایستاده بودند .گفتیم ما که هر دفعه داریم این مسیر را می آییم این بار از یک طرف دیگر برگردیم .بالای پل بودیم مریم از یک نفر پرسید که از کدام طرف بر گردیم که این همه مغازه نباشد
پیر مرد خندید و گفت شما پیر زن هاا ین همه راه را چه طور آمدید من به سن شما برسم نمی توانم تا دم در خانه بروم _فکر کنم حداقل هم سن مرحوم پدر بزرگم بود _ و البته راه برگشت را نشانمان داد که خلوت تر از مسیر همیشه است .پایین که رسیدیم برگشتم ببینم کجاییم روی تابلوی زرد انتهای مسیر نوشته بود راه مال رو ورود ماشین و موتور سیکلت ممنوع !

_خوبی اش این بود که آخر قضیه ننوشته بود کالانعام بل هم .... _

شوخی

2006-02-27T22:52:00.000+03:30

تازه از خواب بیدار شده بودم .همین جوری که رو تخت دراز کشیده بودم یک چیز هایی می شنیدم از این که بابا تلفنی داشت به یکی می گفت :
_"خوب می خواد بیاد من چی کار کنم ؟
-......
_می خوای من هم بیام ؟
.......
_حالا حالش چه قدر بده ؟
....
_باشه !باشه !ما هم الان می آیم

دلم یک لیوان آب یخ می خواست یک وقت هایی هست که یک لیوان آب یخ همه ی ذهن یک آدم تشنه را مشغول می کند .آنقدر یخ که پیشانی ات عرق کند .با این که می دانی خانه متشنج است، یعنی حداقل لحن بابا یک طوری است که آرامش ندارد.
نمی دانم چراهمان لحظه به ذهنم نرسید که بپرسم چه خبر شده فقط داشتم به آب یخ فکر می کردم و یخ چال، مثل خیلی وقایع مهم دیگرکه همیشه با پی رادیان اختلاف فاز درکشان می کنم. کورمال کورمال لباسم را مرتب کردم که بروم بیرون .علی در اتاق را باز کرد نور چشمم را زد ازش پرسیدم ساعت چنده؟ حتی به ذهنم نرسید بپرسم که چی شده .الان که دارم فکر می کنم شاید رسید اما فکر نمی کردم چیز مهمی باشد احتمالا پشت خط عمو مرتضی بود و مثل همیشه حال مامان اقدس بد شده .یاد آن دفعه افتادم که ساعت یک نصفه شب من و بابا بردیمش بیمارستان بانک ، من برای این رفتم که ذوق سیم کارتی را داشتم که بابا به خاطر تولدم برایم خریده بود و همون شب گذاشته بودن خانه مامان اقدس این ها و بابا نجفی طبق معمول بیست بار زنگ زده بود که "ببین من این بسته رو گذاشتم جلوی آینه بیا بگیرش "
عادت پیر مرد همین بود که هر چیزی رو فوری باید می گذاشت سر جایش یا می داد به صاحبش ،اعصابش نمی کشید که یک چیزی که دقیقا هم نمی فهمیدش روی طاقچه اش جا تنگ کند .کامپیوتر را هم نمی فهمید، بد لج بود با این کامپیوتر هر دفعه پایم را از اتاق می گذاشتم بیرون و کامپیوتر به برق بود سیم ش را می کشید، می گفت این چیه؟ بهش می گفتم کامپیوتر می گفت اون رو نمی گم اون جعبه سیاهه که به برقه یه چراغ آبی کوچیک روش داره ....
خیلی طول کشید تا فهمیدم فقط مونیتور را به عنوان کامپیوتر قبول دارد .
خانم دکتر بابا را از اتاق بیرون کرد اتاق که نه یه دیوار اورژانس که سه طرف دیگه اش را پرده کشیده بودند . به مامان اقدس گفت که نترسه مامان اقدس هم گفت که عادتش شده روزی یک کیسه قرص می خوره و مثل همیشه شروع کرد به توضیح این که در دربیست سال اخیر چند با ر پیش کدام دکتر رفته . کدام دوا هایش را خودش تجدید کرده و این که شوهرش هیچ وقت بیمارستان نمی رود وحتی به حرف دخترش که دکتره گوش نمی دهد و من نوه ی اول پسریش هستم و باقی چیز ها
من هم ایستاده بودم تا پرستار که مثل همه ی آدم هایی که آدم تو بیمارستان می بیند_ از رزیدنت اعصاب تا خدمه ی بخش_ و بهشون می گه دکتر کارش تموم شه .
توی این یخ چال ما یک وقت هایی سه تا سه تا پارچ آب پره ولی بعضی وقت ها هیچی .شیر آب را باز کردم اما آب نخوردم نمی دانم چرا، فقط صورتم را گرفتم زیر آب. بابا و مامان کما کان در حال جواب دادن تلفن و موبایل که زنگشان قطع نمی شد بودند صورتم داغ بود احساس می کردم یک اتفاقی برای مامان اقدس افتاده که خودش با عمو حمید رفتن بیمارستان اما تعجبم این بود که چرا عمه این همه زنگ می زند اصلا ببین چرا کسی از این بابا نجفی یاد نمی گیرد الان سه هفته است بیمارستانه بنده ی خدا این همه درد سر نداشت .تازه همین اش رو هم کلی شوخی شوخی رفت از بس این مامان اقدس بهش گیر داد که مرد مریضی حالت خوب نیست ضعف داری
بنده ی خدا راضی شد .خنده ام گرفت از دست پیر مرد هفته ی پیش که قرار بود مرخصش کنن مامان اقدس داده بود فرش هاشان را بشورند .به خیال بیمارستان بودنش یک تیر و دو نشان بود هم خانه تکانی عیدش را پیش پیش کره بود هم از دست غر های بابا نجفی راحت بود که هر سال اگر می خواست خانه تکانی کند باید می فرستادش طالقان که غر نزند.این یکی دو ساله نه دیگر خودش حال کل کل داشت، نه بابا نجفی حاضر می شد از خانه دل بکند .خانه ی دختر و پسر هایش هم چی می شد که می رفت به دو ساعت نمی کشید که حوصله اش سر می رفت و بهانه می گرفت خلقش تنگ می شد و کت و شلوار سورمه ایش را تن می کرد و عصا به دست می نشست که یعنی زود تر بلند شوید. عادتش نبود زیاد حرف زدن .وقتی فهمیده بود مامان اقدس فرش ها را شسته به دکتر گفته بود
"آقای دکتر جان بچه هات من رو مرخص نکن این زن من داره خونه تکونی می کنه"
راستش این را نگفته بوداصلش این بود "این زن بیشعور من داده فرش ها رو شستن من رو تا آخر این هفته مرخص نکن "
این بیشعورش حکایتی دارد هر وقت مامان اقدس بیمارستان بستری می شد روز اول می گفت زنیکه بیشعور نمی فهمه هی می گم این قده جارو نکن باز هی این جارو رو قر قر روشن می کنه ...
به روز دوم و سوم که می رسید بیشعوری برای باقالی پاک کردن بودن و این که حالا که این رفته بیمارستان من تنها شدم ،دروغ چرا با این که می دانستم دلش از تنهایی تنگ می شود _آن قدر که زنگ بزند و حال و احوال کند_باز هم زیاد به ش سر نمی زدم با این که از دانشگاه تا خانه ی شان بیست دقیقه راه بیشتر نبود .می دانستم که عاشق این است در بزنم با یک بسته شکلات که از وقتی سیگارش رو هفت _هشت سال پیش ترک کرده بود بهش معتاد شده بود بروم تو و بگوید
"اییییییییییی فاطمه جانم آمده " همیشه همین قدر لفظ قلم حرف می زد بعد هم هی اصرار می کرد پول شیر و شکلات و چیپس و پفکی که برایش گرفته بودم حساب کنم .عادتش بود حساب کتابی که مو لای درزش نرود . اما من خیلی کم می رفتم با این که سر زدن هایم بیشتر به خاطر او بود تا مامان اقدس .روز چهارم می زد زیر گریه، زنگ می زد بیمارستان به مامان اقدس که برگرده خونه، زنگ می زد به ما و بر خلاف عادتش که تلفن هایش از دو دقیقه بیشتر نمی شد هفت هشت دقیقه گریه می کردمی گفت " کاش من زود تر از مامان اقدس تون برم اگر اون زود تر بره هیچ کدوم از این دختر ها _دختر هاش رو می گفت من که از ترس سوسک های حمام و دستشویی شان کمتر از این حرف ها می رفتم پیششان که گلایه شامل حالم بشود_هیچ کدوم در این خونه رو نمی زنن ...."
رفتم تو حال بشینم علی گفت مثل این که حال بابا نجفی زیر عمل بد شده نمی دانستم قراراست عمل کند دکتر که گفته بود چیزیش نیست مامان گفت که عجب نوه ای ام و اضافه کرد که عمل جدی نیست فقط آنژیو، پریروز زنگ زده بوده به مامان اقدس گفته بوده که دکتر گفته من چیزیم نیست اما می گه بد نیست آنژیو کنین برای همین رفته بیمارستان خاتم .
بابا گوشی را گذاشت من هنوز لیوان خالی دستم بود چه قدر خنگ می شود آدم یک وقت هایی که با آن همه تشنگی لیوان را خالی دست می گیرد و می نشیند توی هال .داشتم به فردا فکر می کردم که قاعدتابا این اوضاع امشب باز هم سر کلاس سیگنال خواب می مانم .با لیوان بازی می کردم و تو فکر در رفتن اززیر همراهی بابا تابیمارستان بودم .بابا گوشی را گذاشته بود و دستش را گذاشته بود رویش خیلی آرام و خونسرد گفت "بچه ها مثل این که بابا نجفی تموم کرده "
معلوم بود جدی می گوید لحن بابا را می شناسم که وقتی از یک چیزی مطمئن باشد بینهایت خونسرد حرف زند من همین جوری با لیوان بازی می کردم قاعدتا باید عکس العمل نشان می دادم حداقل تعجب می کردم یا ادای تعجب را در می آوردم باید یک کاری می کردم اما هیچی!
رفتم تو آشپزخونه که لیوان رو پر کنم مامان زد زیر گریه علی و حسین شوکه بودن اما من رفتم که آب بخورم از بابا پرسیدم که چی کار می کنن گفت می رن بیمارستان مامان اقدس رفته اون جا اما هنوز خبر نداره گفتم می آریدشون این جا ؟گفت احتمالا، آروم رفتم آشپزخونه که میوه ها را مرتب کنم .بیشترین کاری بود که کردم گفت به کسی نگویم من هم نگفتم، هر کس زنگ زد گفتم بابا رفته بیمارستان به موبایلش زنگ بزنید .میوه ها را مرتب کردم و یادمه که دغدغه ام این بود که کلاس دکتر شریف فردا را احتمالا نمی توانم بروم .

بابا بزرگم خیلی شوخی شوخی رفت بیمارستان اما جدی جدی مرد
…………………………………………………………..
پی نوشت

امشب دلم براش تنگ شده .به قاعده ی همه ی گریه هایی که اون چند وقته نکردم ... اگر اهلش هستین برایش یه فاتحه ....

هر روز سر می برند

2006-02-26T21:09:00.000+03:30

چند وقت پیش که داغ بود بازار این عزاداری ها و سخنرانی ها و سخندانی ها یک نفر حرفی زد "ما سالی چند بار امام حسین را در قتلگاه شهید کنیم تا همه به خودشان بیایند ؟" بالای منبر این حرف را زد گر چه تاویل ها و تفسیر هایش با دل من سازگار نیست اما این یکی به دلم نشست .گر چه راوی بعدش جمعیت را به روضه قتلگاه مستفیذ کرد .
قبل تر ها که که بچه تر بودیم و دلمان به دنبال احساسات نوستالژیک هیچ وقت نداشته ی مان بر در و دیوار آثار باقی از جنگ می گشت .در میان آثار منتسب به آقای آوینی عبارتی می دیدم :
قدما گفته اند که شرف المکان بالمکین ….

به دوستی می گفتم شان حرم به شان امام است و شان امام به دین نگاه کن هر روز دین را سر می برند که نمی دانم اگر آدم بخواهد لینک بگذارد چند صفحه می شود و هیچ کدام عزای عمومی نیست .
من نوشتم نمی آید ادیب نیستم و معمولا آن قدر بد موضوعات را بیان می کنم که دوستانم نمی فهمند آن چه در ذهن دارم چیست . می ترسم از نوشتن چیزی به این تیزی همان طور که امروز هر چه خواستم توضیح بدهم به این که معنای عزای عمومی را نمی فهمم یعنی چه
اما دیدی هشتاد هزار نفر را کشتند می گویند که شصت در صد مردم عراق شیعه اند هشتاد هزار نفر به طور پراکنده نمونه ی خوبی از مردم عراق است به حساب سر انگشتی من می کند چهل و هشت هزار نفر شیعه .شیعه ی همان امام هایی که ما به انفجار قبه ی بارگاهشان رگ هایمان تک تک بیرون زد.بچه ها به من می گویند که تو مکه نرفته ای که غربت بقیع را ببینی و گر نه می فهمیدی چرا داغ است

داشتم به عکس حرمین بعد از تخریب نگاه می کردم احساس کردم که اگر می خواهند مسجدی را حرمی را بیتی را ویران کنند از مرکز گنبدش استفاده می شود .گنبد را که همه دیده اند آن پایین چهار ضلعی است بعد اش بسته به این کی و کجا ساخته شده باشد بالا می رود اگر مثل مسجد لطف الله باشد از آن پایین می شود هشت تا و خط های موازی آن بالا قوس می خورند که آن قدر به گرد نزدیک شوند که بشود همه را زیر یک دایره جمع کرد . من که نمی دانم آن دو بارگاه عراق چه طور گنبد هایشان بالا رفته بوده اما به آن عکس که نگاه می کنم پایه ی دیواره های گنبد باقی مانده است در میان تلی از خاک و بر روی تل خاکی دیگر.

2006-02-20T15:07:00.000+03:30

باز دیشب دل دیوانه ی من"

داشت با من سر جنگی که مپرس

گفتم ای دل به خدامی دهمت

گوشمالی قشنگی که مپرس

..........................

دل من حرف به خرجش نرود

شده دیوانه منگی که مپرس"

2006-02-08T14:25:00.000+03:30

کمی حرف دارم اما برایم جمع و جور کردنشان سخت است
این روز مزه تحقیر شدن را خوب احساس می کنم

من را به جرم مسلمانی _جرم اثبات نشده ای که هنوز پپرونده اش در دست شورا های تحقیق و تفحص سرسار جهان است _ محکوم کردند .
یادم است چند سال پیش قانون عجیب و غریبی در مملکتمان تصویب شد که دادستان و قاضی را در یک مقام قرار می داد و بزرگترین سئوال من این جا بود که چه طور می شود قضاوت را از اصل اساسی آن که بی طرفی است جدا کرد .
این روز ها دنیا دادگاه بزرگی شده که قاضی و خواهان و دادستان و بل وکیل مدافع تسخیری اش همه ی در یک طرفند .و شاید به تقریب خوبی بتوان گفت یک نفرند .
دادگاه "دادگاه تحقیر" است .

من نمی دانم کدام دادگاه صلاحیت داری یا کدام کمیته ی حقیقت یابی این را مسجل و متقن دانست یازده سپتامبر و انفجار های لندن کار مسلمانان است .اما این را می دانم که مزه محاکمه قبل از بازجویی چیست !

من نمی دانم چرا کسی جنگ ها و در گیری ها و نسل کشی های بوسنی و هرزگویین را جنگ مذهبی نمی بیند و مسیحی های افراطی را تنها به قومیت شان (با این مرز های دینامیک؛ ملیت با تقریب خوبی کلمه بی فایده ای است )نام می بردند .

احساس آچمز شدن دارم . احترام را نیز این روز ها بهای سنگینی است که جز به "کلان قدرت " نمی توان به دست آورد .خواه این قدرت به حکم حکومتی حکام باشد خواه به دهن کجی واژه دموکراسی .

دنیا هنوز مال نیچه است .هر چند بیاییم و بگوییم که نیچه مرد

بنا به معاهده ی وین سفارت نروژ حق دارد که متجاوزین به خاک اش را بکشد امام من این را یقین دارم قبل از معاهده ی وین .بیانیه حقوق بشر است .

بینوایان

2006-02-02T21:00:00.000+03:30

اجرای مزیکال شور انگیزی دارد که من نسخه ی ضبط شده به سال 1995 را دیده ام؛ گر چه به اقتضای بسیاری موارد آن قدر ها هم وابسته به کتاب نیست .

خاصه آن جایی که از کتاب تخطی می کند و ماریوس را بعد از بهبود آن وضعیت نا به سامان به خواندن مرثیه ای برای انقلابیون به روی صحنه می کشد

تصویری که از انقلاب فرانسه در ذهن دارم، نه آن است که در کتاب های تاریخ آمده نه آن است که بعد ها می اندشیدم" انقلابی صادق که ظاهر و باطنش هر دو برای نان بود"تصویر انقلاب فرانسه برای من مرگ آژودوراس است .که هر چه می کوشم پاک نمی شود و جای خود را به تفسیر ها و روایات معمول و معقول تاریخی نمی دهد .و مرگ آژودوراس به روایت تئاتر:

red! the blood of angry man

black!the dark of ages past

*************

راستی ظاهرا دوستان احساس نم کنند که این پست یک ایرادی دارد .حوصله ام سر رفت که کسی چیزی نگفت !

2006-01-27T16:48:00.001+03:30

مسیحای جوانمرد من ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است
آآآآآآِی ی ی ی ی
سلامم را تو پاسخ گوی در بگشای
منم من میهمان هر شبت

..........

نه از رومم نه از زنگم همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در بگشای
دل تنگم

حریفا
میز بانا
میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نیست ،مرگی نیست
صدایی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگذارم
حسابت را کنار جام بگذارم
...................

2006-01-26T19:47:00.000+03:30

همیشه خیالت راحت است
در این شب های تیره ی زمستانی
که قندیل آویز درختانش هوش از سر آدم می برد
آنچنان که یادت می رود شب است و وهم انگیز

آن بالا تر ها چراغی روشن است

یا حق

A MAN

2006-01-25T15:13:00.000+03:30

با لیلا رفته بودیم علافی !
آدم در کتاب فروشی ها هوسی می شود اصلا همین که یک عالم کتاب جلوی چشت یله داده اند به هم آدم را یک جوری می کند که اولی را که دستت می رسد بر داری
آن روز که رفته بودیم علافی هم من همین طور شده بودم دلم غنج رفت و دستم را دراز کردم به برداشتن اولین کتابی که به دست می امد
حکما عنوانش م بی تاثیر نبود و آن جلد قرمز و مشکی و عکس آلکساندر پاناگولیس. گر چه تا به دانشگاه نرسیده بودم فرصت نکردم که ببینم نویسنده چه بلغور فرموده
اما امروز ها دلم می سوزد برای عنوان یک مرد که روی جلد آن کتاب حک شده .
نمی دانم شاید مردی که اوریانا فالاچی می شناسد همین باشد یا لا اقل آن که دوست دارد ،معرفی کند آدم بی مغز و عصبی که بزرگترین ویژگی شخصیتی اش لجبازی و هتاکی است و آن قدر بی عرضه که وقتی اقدام به ترورمی کرده بعد از مدت ها آموزش نتوانسته بود مقدار درست مواد منفجره را تخمین بزند .
و البته جدا از همه ی این ها عاشق و کشته مرده ی اوریانا فالاچی .
نمی دانم چرا این طور لجم گرفته بود از دست نویسنده
دوست داشتم برایش تعریف کنم آن کسی که مرد می ناممش چه قدر فاصله دارد با آلکوس بچه ننه ی کتاب یک مرد تو که همیشه نیازمند له له ای است که جمع و جورش کند
اما دیدم همان حکایت قیاس مع الفارق است .
****************
دلم برای مرد می سوزد .نه از باب آن قصه ی تکراری نخلستان و چاه بلکه از آن رو که کمیل تنهایی اش همان که می داند علم سینه اش به موت حاملش خواهد رفت همان است که پلی شده برای دشمنانی که خواهان غارت دوستان اند

یا حق

2006-01-18T22:02:00.001+03:30

می گن هر روز که آدم به خدا نزدیک تر بشه عیده

هر روزتان عید باد

دعا کنیم

یاحق

2006-01-16T23:17:00.000+03:30

تا دید فرشتهی خبرچین، جرمم
فیالفور نمود ثبتش و راهی شد
گفتم: "اخوی! نرو! خدا میبخشد
آن وقت تو آن وسط کنف خواهی شد"

می دونم شهر نازی ست اما این جا باشه بد نیست شاعرش رو هم نمی شناسم در ضمن از لحاظ اصولی هم فکر کنم بهبش ایراد وارده اساسی

عین.شین.قاف

2006-01-12T18:20:00.000+03:30

می فهمم که مال من نبود

هر چه قدر هم که عاشقانه می خواستمش هنوز هم اگر بیاید همان است که بود

:هنوز هم دیونه ی اینم که زنگ بزنم و جواب بدهد

آجی کجایی؟

!یا یک دفعه وقتی خوابم ترق بخواباند زیر گوشم که :بیدار شو شام بخور

یا اینکه هی بگوید آخه واسه چرا ؟

یا آن وقت هایی که وسط حمام کردن عصبانی می شد که: چرا سر منو شستی ،می گم سر خودت رو بشور سر منو می شوری؟ می خوای چشم منو کفی کنی؟ و جیییییییییییغ می کشید و می زد زیر گریه _ عین زن های کولی_و بلایی سر من می آورد که می ماندم گریه کنم یا بخندم

دلم غنج می رود برای اینکه دوباره برود توی اتاق و برای خرابکاری کردن بدون مزاحم در را قفل کند و از آن طرف نه بتواند دررا باز کند نه بتواند کلید را در بیاورد و بزند زیر گریه:مریدم(به ضم م) از تنهایی دلم سوخید منو در بیایرید

و در همین حین بگوید: اگر بیام بیرون خسابتو می رسم

نازنینم، آبجی خوشگلم دلم سوخید، چرا رفتی؟حالا دیگه کی رو ببرم پارک برای کی سوغاتی بخرم ؟

کی تو پارک من و با چادر چاقچور دنبال پیشی و هاپو بدواند؟و مجبورم کند سوار تاب و سرسره والکلنگ بشم؟

یه شعری بود مال ثمین باغچه بان که شده ورد زبون این چند روزه ام

گنجیشک من پر زد و رفت

به لونه اشون سر زد و رفت

تو دشت و تو بیابون

می باره برف و بارون

گنجیشک من تنها رفته

به کوه و به صحرا رفته

تو دشت و تو بیابون

می باره برف و بارون

گنجیشک اشی مشی

می ترسم مریض بشی

تو دشت و تو بیابون

می باره برف و بارون

تنت گرم و بارون سرده

پرت نرم و سرما درده

آبت کم بود یا دونه ات

بر گرد بیا به خونه ات

2006-01-11T23:22:00.000+03:30

حافظ هر آنکه عشق نورزید و وصل خواست

احرام طوف کعبه دل بی وضو ببست

پ.ن:

آدم تو یه موقیعیت هایی از یه چیز هایی لذت می بره مثل یه بیت شعر

یا حق

ثواب

2006-01-06T23:11:00.000+03:30

خان اول
اتاق پذیرایی ومن وسکوت واپنهایم و یه عالمه ورقه و جزوه و غر های پیاپی که مامان برای آخرین بار اولتیماتوم می دهد که تا نیم ساعت دیگر دم در باشم که خانم پسر عمویشان اکیدا سفارش کرده فاطمه را بیاورند و البته واضح و مبرهن است که تو جیهات من برای این که امتحان دارم واین که اگر الان آزادم فرجه امتحان ها است و این گونه مسایل پیش پا افتاده مادی اصولا کارگر نمی افتد . هر چه باشد مرحوم عمو جان مامان به گردن ایشان حق بزرگتری دارند درست نیست هنوز چیزی از فوتشان نگذشته فراموششان کنیم آخر نه سال که چیزی نیست فقط با تقریب ده درصد می شود نصف عمر من ! تازه به دلداری می گویند خیالت راحت باشد ختم انعام است و ثوابی نثار روح گذشتگان و در ضمن یاد آوری می کنند که بالاخره روزی دست ما هم از دنیا کوتاه می شود و به قرائت فاتحه نیازمندیم
سبک سنگین می کنم می بینم که پر بیراه هم نمی گویند تازه بهشت رفتن هم اتفاق بدی نیست و تازه تر مگر در ختم انعام چه اتفاقی می افتد هنوز هم تا امتحانات بسی فرصت باقی است .

خان دوم

مامان با کمی عصبانیت:" تو هنوز لباس نپوشیدی ؟ موهات چرا این ریختی یه ؟ بدو دیر شد"
من هاج و واج یه نگاه به خودم می اندازم که خدای ناکرده بدون لباس وسط هال نایستاده باشم، می بینم نه! خدا رو شکر همه ی لباس هایم هم تنم است همان چیز هایی است که به وقت دانشگاه رفتن می پوشم .مامان که کم کم از من نا امید شده می گوید "برو اون پیراهن سفید ات رو بپوش با فلان شلوارت و فلان جوراب و ..."
با خودم واگویه می کنم خدایم رحمت کناددست کم به قاعده یه پاتختی زنونه اون هم از نوع غیر قابل رفتنش باید تلاش کنم .البته باز هم به یاد ثواب و بهشت و این حرف ها می افتم می گویم حتما این ها هم در شاد کردن روح اموات و سهل الوصول کردن وصال ما به بهشت نقش دارد .

خان سوم
مامان تو رو خدا یه گوشه وایسسا من نمی تونم این گلدون ها رو که برای زن پسر عمو و خانه جدیدشان گرفتی توی این دست انداز ها کادو کنم
خان چهارم
ظاهرا این قضیه رفتن به بهشت جدی بود ولی فکر کنم چون من به جای بلوز دامن پیراهن شلوار پوشیدم اشتباها من رو به جای بهشت خانم ها فرستادن بهشت آقایون !!! مثال آیه حور مقصورات است .
تازه از اطعمه و اشربه آن چه می خواهی در دسترس بدون آن که نیاز باشد دستت را دراز کنی تا از میوه های بهشتی بدون هیچ عیب و ایرادی و در هر فصلی میوه ی تمام فصول بهرمند شوی .خدایت رحمت کند آق عموی مامان و از همه ی این چیز هایی که ما این جا بهره مندیم_ بل بیشترش بهرمندت _کند ما هم اگر فرصت کنیم برای شادی روحت قرائت فاتحه می کنیم البته اگر میوه ها و شیرینی و حلوا و باقی نعمات رخصت دهد
خان پنجم
بالاخره یک ساعت و ربع بعد از شروع مراسم خانمی اعلام می کنند که برای شادی روح پدر شوهر شهید مهناز خانم یک صلوات .هر چه قدر فکر می کنم با این که من آن زمان که مرحوم آق عمو فوت شدند یاز ده سال بیشتر نداشتم و شعورم کمی بیشتر از یک تکه کلم پخته به قاعده ی فندق بوده آن قدر حافظه ام یاری می کند که یادم باشد .آن جناب بر اثر ضربه مغزی در تصادف رانندگی دار فانی را بدرود گفتند گر چه احتمال این که این اشتباه در زمینه فرهنگ شهیدو شهادت و مرده دوستی جزئ خطاهای سیستماتیک مغز من باشد همچین کم هم نیست .خدایت رحمت کند آق عمو که کم کم بوی آش رشته هم دارد می آید
خان ششم
خانم مداح که فکر می کند ما وسط قرآن خواندن ممکن است نیاز به تحول داشته باشیم یا این که متحول شده ایم و نیاز به ابراز آن داریم ملت را بین آیه 160 و 161 نگه می دراد و سخنرانی قرائی در زمینه این که پسر عموی مامان که اسمش خاطرم نمانده هنوز مکه نرفته حاجی شده اند و فواید کار خیر و صرف پول یک سری بریز و بپاش های اضافی در راه یتیم ها و کهریزک و جهیزیه ی عروس ها یی که نصف شب می برند دم خانه مردم و چه قدر ایشان و خانم فلانی را دعا می کنند ایراد می نمایند
خان هفتم
ختم انعام به پایان رسیده و ما در حال صرف آش رشته (خدا وکیلی حیف است که خدا هیچ جا آش رشته را در میان نعمات بهشتی ذکر نکرده است ) که خانم مداح اعلام می کنند بیست و ششم تا سی ام می روند مشهد با قطار سیمرغ و اسکانش در هتل مدائن است ،سخنرانی هم دارند و هر شب هم از ساعت یک تا پنج صبح دست جمعی می روند حرم با مداحی و سایر مخلافات و صبحانه و عصرانه و یحتمل بهشت سفارشی هزینه اش هم می شود صد و پنج هزار تومان . به حساب من از کل جمعیت برای کار های خیر حدود هشتاد هزار تومان در بهترین صورتش جمع شده باشد
خان هشتم
مسیر جنوب به شمال یادگار است و یاد زیر نور ماه

2006-01-05T20:40:00.000+03:30

آنروز ها که به گمانم می شود اواخر سال 78 تازه بغل دستی سودا شده بودم همیشه در جامیزمان یک دیوان حافظ بود به فال گرفتن وسط هر زنگ درس و تفزیحی ،و دفترش شعرش که یکی از اشعارش را که نمی دانم مال کدام شاعر هم بود ، بسیار می پسندیدم ولی حافظه ام به حفظش مدد نمی کرد

امروز بار ها یاد آن دو بیت کرده ام

شیخ ما دیری است شبها با چراغ

دیگر از انسان نمی گیرد سراغ

الفتی تا ما چراغ او شویم

خانه خانه در سراغ او شویم

حکما بنده خدا محمد بلخی فرضش را هم نمی کرد که زمانه ای برسد به این که دیگر سراغی از انسان هم نشود

یا حق

2006-01-03T06:53:00.000+03:30

هنوز بار و بنه مان را وسط نماز خانه خوابگاه پهن نکرده بودیم که صدای موبایلم بلند شد ،آقای امیر کمالی بود و این که مریم از وقتی که رسیده اند بهانه بچه ها را گرفته که"مرا بر گردانید پیش دختر ها "
بغضم گرفت از هق هق گریه اش و بیشتر از اینکه روزی خواهد آمد که ما هم از هر طرف برویم ظاهر و باطنش برای نان است ،یا شهرت یا به قول استاد عزیزم" ترک دنیا لدنیا " و البته کلا هم دست من به تعریف و تمجید و تشکر نمی رود !!!و همین طور هم نمی پسندم نوشابه باز کردن های پیاپی برای فلان رفیق و بهمان دوست و از این قسم حرف های ناناز که اگر خوب شد از خلوص نیت بچه ها بود و دل شکسته و این قماش استدلال ها که درونی تر از این است که قضاوتش به عهده من باشد .
و کلا تر هم نمی فهمم منی که هزار و یک جور ناز و ادا داشتم برای رفتن چه طوری بین بچه ها بر خوردم و چه طور هنگام بر گشتن برایم عجیب تداعی می شد آن مصرع معروف "به خنده گفت که حافظ برو که پای تو بست "
ودر میان دودلی برای نرفتن بیش از هر دردسری اعمم از درسی و غیردرسی اش، این که آدم دوست ندارد اسمش برود در لیست آدم ها مذهبی با آن خط کشی ها و اخلاق های شناخته شده ی کذا
_که در خیلی زمینه ها آب نمی بینند و گرنه شناگر های ماهری هستند _یا دگم بودن خاصشان و قس علی هذا.
همه این ها حالت را می گیرید که اردو های این تیپی نروی _کما اینکه برای اردو نرفتن با دانشکده برای امثال من صد طومار دلیل مترتب است _
گر چه و جود برخی خصایل اخلاقی بل بدتر از آن چه تصور می کردم برایم مسجل شده (البته نه از همه یا حتی قشر وسیعی)ما این را هم یقین کردم که در میان آدم ها معروف به قشر مذهبی هم هم بد وجود دارد و هم خوب و البته قطعا هستند کسانی که چه قدرت تدبیر امورشان و چه ادعا هایشان واقعی است و بیشتر از هم احساس مسیئولیت شان وواقعی تصور وجود آدم هایی که لذت هایشان _منظورم دقیقا لذت ها ی مادی و تفریح است_ نه از قسم لودگی و هرزگویی و هرز گزدی است و نه از قسم عرفان دود کردن و انجمن شعر و ادب راه انداختن و ...
بلکه همه چیز بر روی مرز قشنگی که تعادل می نامندش قرار دارد .

یا حق
پ.ن
کما کان دارم تلاش می کنم که بتونم عکس آپ لود کنم برای زدن اون یکی مطلب

2006-01-01T21:24:00.000+03:30

چون نمی تونم عکس آپ لوود کنم نمی تونم هم مطلب بزنم

2005-12-23T18:50:00.000+03:30

اخلاقی داشت برای خودش پیرمرد نظیرش را کم دیده ام

آنقدر که وقتی همسرش را به تسلی در آغوش گرفتم و گفتم "گریه نکنید انا لله

صورتش را جوری که بیبنم اشک ندارد برگرداند و گفت بعد از 50 سال گریه ندارد که برای چه گریه کنم همان بهتر که رفت

2005-12-12T19:27:00.000+03:30

زیباست! بسیار زیبا است اما گاهی فراموشم می شود این باران رحمت است یا ابر ممطر عذاب چه تضمینی است برای باقی احساسات که از کجا می توان رویشان ایستاد و یقین داشت

خداوندا لطف بالغه ات را برعطیه عقل شکر

راستی آنان که به قهر عذاب مقهور شده اند در آن لحظه به کدامین مفر پناه بردند ؟

ما را کدامین مفر است ؟

2005-12-07T15:41:00.000+03:30

داره برای خودش لالایی می خونه

بخواب بخواب نازی جون

چشم سیاتو قربون

2005-11-25T00:44:00.000+03:30

باری تو ندانی

که بر شانه ی دیوار

حتی ترکش محرم اسرار نباشد

(بر به فتح ب و کسر ر)

یا حق

2005-11-21T04:32:00.000+03:30

راستی که انسان چه قدر ضعیف و در ضمن بی توجه و پرمدعا است کار خود را فراموش می کند و به جای حرکت و اقدام و برخورد از خدا می خواهد که به جای او کار کند و بت های او و هوس های او رانشکند زیبایی او و قدرت او را افزون کند تا او نمایش بدهدو در چشم ها بنشاند
.........
اگر انسان محدوده هایش را نشکند و از پوسته اش بیروننیاید اگر انسان نروید وسر بلند نکند ناچار رنج میبرد و عذاب می کشد این رنج و عذاب همان ماندن و گندیدین است پاداش تو همان عمل تو ست

نامه های بلوغ علی صفایی حائری 109 و111
یا حق

2005-11-15T21:13:00.000+03:30

چشم هایم را به زحمت باز می شود هیچ کس نیست .اتاقم در تارکی مطلق شنا می کند .و یک باریکمه نور از لای یک سانت شکاف در روی سقف پخش شده همین جوری خودش را از یک نقطه شروع کرده روی سقف درست بالای سر من دراز کشیده است .دارم از سرما می لرزم با یک لا قبا و یک ملافه شوفاژ هم خاموش !نور از آن بالا نگاهم می کند می پرسم خجالت نمی کشی بی اجازه و بدون در زدن مای تو اتاق؟ بی محلی می کند .
انگار می داند تنهایم و می داند !
می پرسم آهای نور مهتابی دوست دارم مردن مثل تو بیاید توی اتاقم نکند تو مردنی؟باز هم جواب نمی دهد .می گویم مردن جان امشب دلم شدید تنگ است نمی آیی نزدیک تر هم را در آغوش بکشیم ؟
یا هر چیز که تو می خواهی؟
بیا پایین تر آنقدر بالا ها خوب نیست .این همه فاصله چه چیز تو را راضی می کند؟
شاید این خطای بصری من است که پایین نمی آیی .بیا آخرین امید همیشگی آدم ها .این جا هم جای بدی نیست ها بیا آرام آرام .اول تو نور باش و من ادم و تو آرام _همین طور که روی انگشتانم افتادی_خودت را بالا بکش از روی پوستم بیا بالاتر این طور ها کم کم با هم ممزوج می شویم تو در خمیر غالب من وجود می گیری با همین یک لا قبا از پنجره می رویم بیرون تر ها !
می دانی عزیز جان دلم فرشته نازنین این دنیا آن جا است که در همه ی لحظاتش به هیچ کس و هیچ آوازی نمی توان دل داد ."دروغین است هر سوگند و هر لب خند "
می دانی در همه جایش این تویی که یقین دارم آخرش هر چه بشود.باز هم آنقدر ها وفا داری که لحظه ی آخر بیایی سراغ ادم .از همه چیز این دار مجاز به حق حقیقتی!
می دانی فرشته عزیز بیا پایین تر بیا نزدیک تر بیا با هم ممزوج شویم .آرام از این پنجره برویم بیرون نه این جا که هوا سرد است .تو که قدرتمندی بیا برویم به شب های سرزمین های گرم آن جا که بوی صندل و عود می دهدبا درختان تنومند.وهوای گرم و مرطوب بیا برویم خمیر مایه غالب مرا نصف می کنیم با صدای تند طبل ها با پاهای لخت روی خس و خاشاک خاک های گرم می رقصیم و می رقصیم آن قدر تند که دیگر نفسی نماند .
امشب کمی نزدیک تر بیا دلم تنگ یک آغوش آشنا است .

یا حق

2005-11-07T21:37:00.000+03:30

آنقدر دنبال امام عادل گشته ايم که احکام جماعت فراموشمان شده

يا حق

2005-11-06T19:37:00.000+03:30

می دانی آقای مسئول عزيز ؟
من و تو قطعا خيلی فرق داريم و ايضا من و فرزند تو هم .می دانی تو حتی نمی توانی امنيت مرا از ميدان آزادی تا انقلاب تامين کنی اما قطعا می توانی امنيت صبيه محترم را در ماشين با راننده مطمئن از خانه تا دانشگاه (آن قديم تر ها می گفتيم مدرسه ) تامين کنی .اخر صبيه محترم شما را چه به گذر آزادی انقلاب ؟
می دانی خيلی تلخ است که نمی توانی برای امنيت من کاری بکنی آن هم در اين مسير که گويی برای نامگزاری شه يادش به آزادی تريلی های پر از تابوت پرچم پيچی شده به افتخار به دنبال می کشيد .نگو بسيجی نبودی و از اين حرف ها که به قولی شهدا ی اين مملکت بر خلاف زعم دوستان از مايملک غير قابل واگذازی بسيج و سپاه نيستند .کما کان که دين هم از مايملک ....
می دانيد شما فداکاری های بزرگ کرديد شما خلا طبقاتی به وجود امده در ۲۶ سال پيش را به سختی با تلاش بسيار با بريدن از اين جا که ما به آن تعلق داريم و با بريدن از هويت فرهنگی ـ اقتصادی تان با از دست دادن مفهوم هويت اجتماعی تان پر کرديد .چزی که حداقل يک نسل طول می کشد تا فرزندانتان در آن هویت جا بيفتناد و رفتار های مطابق با آن را ابراز کنند .
می دانيد
......
پ.ن :
شايد در همين راستا يک مطلب خوب نوشتم (شايد )

يا حق

2005-11-03T10:46:00.000+03:30

يکی از دوستان برام تبريک عيد فرستاده بود که ساقيا آمدن عيد مبارک باشد . یاد این شعر افتادم که می گفت

صبح است ساقیا قدحی پر شراب کن دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

یا حق

2005-10-31T23:23:00.000+03:30

gahi adam mi manad bar sare in do rahi ke ba edde ee ke az paye ba anha ekhtelaf fekri darad baray e anjam e yek kar e dorost va zadan e yek harf e dorost hamkari konad ya na .mazid bar inke ghat'an ba'd az koochektarin hamkari mark e ozviat dar felan gorooh ra mi khori .

ya hagh

2005-10-23T06:47:00.000+03:30

khodaya man shadidan shramandatam ke emroz sobh hich harf e khoshgel o NAZI nadaram barat .va kheili bishtar sharmande atam ke az ostad e electronic 2 bishtar az shoma hessab mibaram .

ya hagh

2005-10-09T16:24:00.000+03:30

فكر مي كنم نكته جالبش اين است كه مي خواهند هنوز كه هنوز است مي خواهند با معادلات سياسي دهي 50 اوروپا براي روزگاري تصميم بگيرند كه بدون هيچ حساب و كتابي قدرت ها طومار كشور ها را به هر طريق در هم مي پيچند

دنيايي كه حتي كودتا كردنش هم ديگر از نظم متداول ژيروي نمي كند كه به يك شب دخالت ناكجا اباد كودتا ي ونزوئلا بر چيده مي شود و چاوز بر مي گردد. يا رئيس جمهور نمي دانم كدام ناكجا آبادي به يك شركت در مراسم مرگ فهد مجبور مي شود به ناكجا آبادي ديگر پناهنده شود

دنيايي كه در آن عراق در هم پيچيده مي شود و كچلي به اسم شوراي امنيت سر هم نمي جنباند در دنيايي كه حتي اين به هم ريختگي

هاي كلاسيك از نظم نويني پيروي مي كند من نمي دانم ديگر چيدن معادلات بر اساس تئوري هاي دهه ي 1950 چه معني مي دهد ؟؟؟

يا حق

2005-09-24T22:09:00.000+03:30

khizid o khaz aarid ke hengaam e khazaan ast
baad e khonak az jaaneb e khaarazm vazan ast

nokte ye ghashangesh hamoon kalame ye khaarazesh :D gar che havaa hanooz garm ast
ya hagh

2005-09-16T23:01:00.000+04:30

del robaaee hame aan nist ke aashegh bekoshand
khaaje aan ast ke baashad gham e khedmatkaarash

ama gaahi mi andiham ke eshtebah shode

del robaaee HAME aan ast ke aashegh bekoshand ......

ya hagh

2005-08-30T09:00:00.000+04:30

نمی دانم چرا آمدم این جا

مادر بزرگ من هر روز سه بار از وقتی آمده خانه ما چمدان هایش را مرتب می کند نمی دانم لای این خنضر پنزر ها چه پیدا می کند که این همه تلاش می کند که دائما امار به روز شده شان را داشته باشد .شاید از عوارض پیری است

هر دفعه که صدایم می کند تا از بین ان همه چیز عجیب و غریب بایش چیزی پیدا کنم

به ذهنم می رسد که من هم چمدانی لازم دارم

اما در عمق وجودم فکر می کنم سفر بس دور است.و هنوز بسیار مانده تا من هم چمدانی بخواهم .

یا حق

ایضا دست گرمی

2005-08-27T15:45:00.000+04:30

جاده تهران قزوین بود حدود اش را یادم نیست کجا کمی مانده بود تا برسیم به ولایت ابوی جان این ها و باغ پدر بزرگ پدر جان و شاتوت و گیلاس و از این حرف ها سالش را هم خاطرم نیست فقط اینقدر یادم است که هنوز آنقدر فنقله بودیم که من لباس هایی تنم بود که به امادگی هم قد نمی دادند بگذرم نمی دانم از کجا آمدند فقط یادم است که شوهر عمه عزیز زدند کنار و بابا دوید بیرون وقتی برگشت سر انگشت هایش خونی بود دست هایش را هم تقریبا محکم گرفته بود که از بین انگشت هایش سرازیر نشوند پایین دلم هنوز که هنوز است از آن صحنه آشوب می شود آخر از گنجشک های طفلکی به قاعده یک کبوتر خون رفته بود یادم است که چه در گیری شدیدید بین من و بابا رخ داد سر این که من می خواستم از گنجشک ها نگهداری کنم و بابا و شوهر عمه ام می گفتند که نه این ها می میرند آخر سر من با بغض به بابا گفتم که که "یعنی سرشان را می برید ؟"بابا یک کم گیج بود اما بعدش گفت "نه حلالشون می کنیم " یا به قولی راحتشون می کنیم من نمی دونستم که راحت کردن یعنی چی فقط دلم می خواست که آن گنجشک ها را نگه دارم تا و خوب شوند و بروند پیش زن و بچه ی شان اما بابا این ها آن ها را ارحت کردند .یا به قولی حلال کردند . این روز ها زیاد یاد این خاطره می افتم زیاد یاد اون جور حلال کردن ها می افتم شاید به خاطر این است که این روز ها زیاد می بینم که دور و برمان آدم ها را راحت می کنند

یا حق

yek mghdar tangi del

2005-08-23T19:00:00.000+04:30

آيه های قشنگ و روشن او

پشت يک کوچه خاطره جا ماند

پاکی دست هاي کودکی ام

زير باران تلخ می پژمرد

شانه هايم چو بيد می لرزد

زير اين تکه های تنهايی

خوب اماهنوز می دانم

که چه روزي تو می آيی

زير مهتاب روشن خورشيد

آن کتاب عزيز در دستت

بچه گانه سرم به دامانت

کودکانه ميان آغوشت

باز در دست های کوچک من

آيه های قشنگ مي کاری

ياحق

2005-08-23T12:10:00.000+04:30

in matalab ra ba eghtebas az yek chizi baraye yek jaee neveshtam badam naiamad in ja ham bashad rasti man font farsi nadaram baraye hamin vaghean pedaram dar mi ayad sar e estefade az in farsi saz ha .

خود عزيزم سلام
ياز هم شب شد و من وتو وچراغ خاموش و .....
اصلا من نمي دانم چه طور است كه شب ها كه چراغ ها را خاموش مي كني ياد ما مي افتي ؟؟؟ از صبح تا شب ما هي براست چراغ مي زنيم هي بوق مي زنيم تو تحويل نمي گيري !!!ده بابا يك كم ما رو در ياب !!!!

ببين خود جيگرم عرضم به خدمتت كه مي بينم هي ما رو گاز مي گيري كه چي حالا مثلا ما كار بدي كرديم كه از دست يكي هم چين به فهمي نفهمي ناراحت شديم و هي با خودمان مي گوييم كه بايد ادبش كنيم ببين خود خوبم جان دلم عشق نازنينم من هم چين ها كه تو گير مي دهي هم بد نيستم ها فقط فكر مي كنم كه بايد يك كم بعضي اد م ها تنبيه بشوند و بنشينند سر جايشان اصل قضيه هم همين است و گرنه من و تو بزرگ تر از اين حرف هاييم كه از كسي چيزي به دل بگيريم حالا مثلا يكي يك چيزي گفت و توي جمع مارا شديد سوسك كرده است ما كه ناراحت نشديم به خاطر اين كه اشتباهمان را به ما تذكر داده. من كه همان تو باشي فكر مي كنيم كه فقط بد توضيح داده است اصلا به كسي چه ما كه به اين كار درستي هستيم خودمان مي دانيم كه يك جاهايي از روي حواس پرتي يك اشتباهي مي كنيم اما اين آد م ها يي كه به مرض بي درمان فضولي دچار هستند نمي فهمند كه اين اصلا به آن ها ربطي ندارد و مسايل خصوصي ما است و البته من كه اين همه بزرگوارم چيزي به دل نگرفتم كه .فقط مي داني خود خوبم بايد به اين ادم ها حالي كرد كه كارشان اشتباه است اصلا من و تو كه براي خودمان جوش نمي زنيم اين ادم بايد يك جوري ادب شود كه اين كار هاي ناپسند را ديگر تكرار نكند .و گرنه تو غضب؟؟؟ تو و كينه ؟؟؟ خذا به دور .نا اين همه روي خودمان كار كرديم .اصلا نظر ديگران كه براي ما مهم نيست .ما هم كه دنبال خود نمايي و اين حرف ها نيستيم كه حالا اين رفيق ابله مان اشتباهاتمان را به يادمان آورد واصلا اهميتي داشته باشد اما ما دنبال
ان هستيم كه ديگر اين مار ها را تكرار نكند . اصلا براي اين كه زشتي كارش را بفهمد همانجا به يادش آورديم كه چه كار هايي كه خود نكرده بلكه اول خودش را اصلاح . به هر حال ما كه خدا را شكر از عصبانيت اين كار ها را نمي كنيم كه فقط به خاطر تذكر است و تاديب خدا همه را به راه راست هدايت كند .

حالا اين اصلا چيزي بود كه كسي بتواند بگويد كه تو كه همان خود عزيزمي دچار خشم و كينه و انتقام جويي شدي؟ اصلا اگر چشم بصيرت داشتند مي فهميدند كه اي داد اي بيداد در چه خطايي هستند و تلاش ما را براي ارشاد دو ستانمان اين همه بد تعبير مي كنند .اين همه كوته نظرند .

راستي خود عزيزم ببين تو بايد يك جاهايي متوجه بعضي چيز ها باشي .ببين ما كه كلا اهل تقلب نيستيم ببين جان دلم اما خوب يك جاهايي مصلحت اقتضا مي كند كه ادم بر خلاف ميلش بعضي كار ها رابكند .اصلا مگر فقط تويي ؟ ببين وقتي كه همه اين كار ها را مي كنند خلاف انصاف است كه ما نكنيم اصلا بايد شرايط براي همه ي ما يكسان باشد . تازه من كه خودم از روي دست كسي چيزي نديدم .من يا همان نفس عزيزت كه خودت باشي دستم را براي اين كه شهره ببيند باز گذاشتم .تازه او هم كه كار بدي نكرده بود فقط جواب هايش را چك كرد . من كه كلا البته همه چيز را نوشته بودم كه شايد يكي دو مورد را از روي حواس پرتي جا انداختم كه شهره گفت آخر ببين اين كه كار بدي نبود من كه كاري نكردم .تازه خدا را خوش نمي ايد كه من به خاطر چند كلمه ناقابل دوستي ام را با رفقا از بين ببرم اصلا حفظ دوستي واجب است حالا جواب يك ميان ترم كذايي در سرنوشت كسي كه تاثير ندارد .
احيانا خود خوبم مي شنوم كه يك شايعه هايي از اطراف به گوش مي رسد . كه ما دروغ مي گوييم و تقلب دروغ است و اين حرف ها .اصلا ربطي ندارد كه .خود استاد كه مي داند كه همه تقلب مي كنند اصلا خودش خبر دارد ما هم كه چيز دور از ذهني نكرديم چند تا چيز را هول شديم يادمان رفته بود ما كه بلديم اصلا همه مي دانند كه درس ما فلان و بهمان است و اين امتحانات اصلا نمره هايش به ما نمي ايد آخر اين انصاف است كه ما با اين همه تلاش بشويم 15 يك نفر با تقلب بشود 18 ؟؟؟ استاد كه خودش مي داند ما هم كه حيف است به خاطر يك كم زرنگي نكردن از خنگ ترين هاي كلاس كم تر بشويم ؟؟؟
تو دل خوش دار كه اين ها شايعه است و ما در عين صدق به سر مي بريم .
خوب خود عزيزم به گمانم ديگر دير شده و اگر نخوابم (يا همان نخوابي ) صبحمان حرام مي شود .
شبت خوش باد و اسوده بخواب كه بهشت را براي ما ساخته اند

يا حق

2005-08-22T14:51:00.000+04:30

man delam bimar ast
va nyazi
zaan che andak sokhani nik ze nazidk delam mi shekofad
araam
be panhaye kalam
labriz shavad
va shoma nik tarin mardom e shahr e malakoot dar begiridash araam araam
va delam mi tasrad ke shoma
ham
hame az oo gozarid o nafasi kaz dam e binaeeyetan
mi naresad
lik mi danad ke haghighat hamgaani o khamoosh
zir in bastar e narm e kalamat
mi gorizad chon bad
mi parad az sare shakh e havasi kaz tah del nish zanad beyn vojood e khaki
va haghighat aram mi gorizad be shabahang e khail
az anja
bal bar saye ye tariki tanhaye khamoosh khalavat
mi keshad
nik hanoozam tanhaa
mi parad az sare taghdir yeki baaze boland
mi ravad baaze boland
panje hasyash hame az khoone haghighat sar mast
va hame rish ze ke dar tang e ghoroob kalamat
haghighat rafte
ama noghte koori rooshan
rooye del ja manad
va del andoohe hame bi kasi in kalame
deli ast
ba yek noghte rooshan rooyash
va haman yek noghte
....
baaz mi gardad roozi ke haghighat nazdik

zir har ghalab e khamoos o tapesh nabz e havaee taze

dast garmi

2005-08-08T18:30:00.000+04:30

حسن آقا را كه ديدم برق از سرم پريد . شنده بودم كه غم عشق بد مي كند با آدم اما اين قدر ؟ عجيب بود عجيب هنوز يك ماه نشده بود .و حسن آقا !

بد ياد آن روزي افتادم كه نسرين خانم مي زد توي سرش و به مامان مي گفت :آخر من چه طور به حسن بگويم ؟؟ دق مي كند مي ميرد !!! و مامان مستاصل فكر مي كرد و دروغي مي گفت :آخر هر كس سرطان گرفت كه نمي ميره ... نترس نسرين خانم خدا بزرگه ... حالا به حسن اقا يواش يواش بگو و نسرين خانم مي زد تو سرش كه آخر حسن آقا دق مي كند اگر بفهمد .مگر طاقت مي آورد ؟

همه ي اهل كوچه حول و حوش تاريك و روشن غروب كه مي شد مي فهميدند حسن آقا با ماله و استانبولي اش رسيده .از همان دم در درياني تا خانه خودشان كه سه تا مانده بود به خانه ته كوچه اي كه ما باشيم فريادش به هوا بود "نسرين كجايي؟ مردم از عشقت .نسرين از صبح تا حالا بيست بار مردم و زنده شدم كجايي؟" و همين طور فرياد مي كشيد تا دم در خانه و اگر نسرين خانم دم در بود از بقا و چقال حيا نمي كرد و از كف پا تا فرق سرش رو ماچ مال مي كرد .
آن شب كه نسرين خانم جواب آزمايش نمي دانم چي چي اش را گرفته بود و معلوم كرده بود كه سرطان روده دارد و وخيم و از اين حرف ها نصفه شب بابا و همسايه بغلي رفتند كه حسن آقا را در حال عربده كشيدن و غش و ضعف از وسط كوچه برسانند بيمارستان يك جوري مي زد توي سرش كه انگاري نعش نسرين خانم را روي تخت مرده شور خانه ديده يا دارند نقره داغش مي كنند بابا همون طور كه كفش پا مي كرد مي گفت اين بچه ها از دو طرف يتيم مي شوند اگر نسرين خانم چيزيش بشه .

نسرين خانم به سه ماه نكشيد و آن سه ماه كسي نديد كه خنده به آن خانه برود و غصه هاي نسرين خانم بود كه خدا يا به حسن آقا صبر بده و پچ پچ اهل محل كه به يك ماه نمي كشد كار حسن آقا بعد نسرين خانم و ... خلاصه هر چه خاك او است بقاي عمر شما .كه آخر قصه حسن آقا ماند و 5 تا بچه قد و نيم قد وغش و ضعف.

حسن آقا بد عوض شد حكمايك ماهي گذشته بوداز رفتن نسرين خانم كه ديدمش هنوز كه هنوز است عين تابلو نقاشي جلو چشمم است وقتي كه با زن دومش از پيچ كوچه گل گويان و گل تر شنوان رد مي شدند

ya hagh .....

2005-07-24T16:19:00.000+04:30

salam

fekr mi konam behtar ast modati ta'til konam beravam .
fe'lan
ta yek maah akhar e mordad .

doaa konid

ya hagh

2005-07-20T21:24:00.000+04:30

salam
baz ham font farsi nadaram

yeki do paa ye mande ta be khane khoda ke mi davi
zamin
tavil mi shadav .
che mi shavad;
do paa
hezar paa ast

ya hgah

2005-07-11T21:56:00.000+04:30

روز 25 اکتبر 1972 ،نیکولاس راکارارکیس .مدیر محترم زندان بویاتیس وارد سلولش شد .اتاقی یک و نیم در سه متر تماما بتونی بدون در ،بدون پنجره بدون روزنه .آن روز که رییس زندان وارد شد روز 35 ام اعتصاب غذا بود و الکوس دردناک بر روی بسترش یک تشک کاهی زهوار در رفته حالتی نزدیک به مرگ را تجربه می کرد .
این به قول الکساندر پاناگولیس آخرین کتک مفصلی بود که در بویاتیس متحمل شد .
10 ماه تمام دستبند به دست در سلول ها و بازجویی ها روز و شب .دستبند های فلزی که در گوشت و پوست فرو می وند عفونت می کنند خونریزی می کنند ...و 5 سال دریک گور سیمانی یک و نیم در سه متری .

روز ها اعتصاب غذا برای ساده ترین نیاز های یک انسان .کاغذ روزنامه مداد و سیگار .

_زندانی نیست .کنار دیوار سلول در پشت پرده توالت بازداشتگاه که این هم از غنائم یک اعتصاب غذای دیگر بود.سوراخی به قاعده عبور یک انسان بدون لباس هایش که 15 روز کنده شدنش با قاشق طول کشیده و لباس های زندانی که اگر نبودند به راحتی گریخته بود _

الکوس تو محکوم به مرگی در حکومت دیکتاتوری پاپادوپولس یا هر حکومت دیگری سوئ قصد یعنی اعدام .اما قطعا می دانی که در حکومت دیکتاتوری نمی کشندت پاناگولیس .سرهنگ ها قهرمان نمی خواهند .نه پاپادوپولوس نه دادستان نه کس دیگری .
ما یقینا نبود حکم اعدام مانع نمی شود کنستانتین پاپادوپولوس برادر مقتدر دیکتاتور یونانی نخواهد با تیغ کاغذ بری روی سینه ات نزدیک به قلبت برایت یاد گاری بنویسد در حالی که دائما تهدید می کند به این که ترتیبت را می دهد .

پاناگولیس شاعر یعنی تو با آن جوهر قرمز که لحظه به لحظه لخته می شود روی باند ها روی ذیوار های آن مهمان خانه بتونی یک و نیم در سه متری بتونی
"کبریتی به جای قلم
قطره خونی که به زمین می چکد به جای جوهر
کاغذ فراموش شده باند زخم به جای کاغذ
اما چه بنویسم ؟
شاید وقت فقط به نوشتن نشانی من کفاف دهد.
عجب جوهرم لخته شد
از زندان برایتان می نویسم
از یونان

ya hagh

فرش

2005-07-11T00:20:00.001+04:30

سلام
یک سئوال اجتماعی دارم شاید هم خانوادگی نمی دانم ؟؟؟ آیا کشته شدگان انفجار های عراق هیچ کس را ندارند که عکس شان را به دیوار ها بزند ؟؟ یا روی جلد روزنامه ها به عنوان گم شدگان مسلمان و مسیحی ؟؟؟
شاید هم بشود با پوستر ها ی عکس های کشته های انفجار های عراق کل لندن را فرش کرد .فرش قشنگی می شود برای راه رفتن من پیشنهاد می کنم پوستر ها را دو رنگ بزنند از مشکی تا قرمز که بشود به عنوان فرش از دم در هواپیما تا پاویون از آن استفاده کرد .

یا حق

2005-07-09T22:06:00.000+04:30

salam
man hich doost nadarm ke dar eteraz be ne mi doonam chi chi zir e zamin monfajeram konand.
che artesh e jomhoori khaah bashad ,che alghaede.

ya hagh

2005-07-04T23:11:00.000+04:30

سلام

خواستم لینک واقعی بذارم اما ظاهرا که این بلاگ من حالش بده .این یه وبلاگ برای بحث کردن _یعنی دو تا وبلاگ

یا حق

2005-06-30T16:22:00.000+04:30

salam jenab e khoda
haal e shoma
goftan ba shoma bad harf nazanim ghahretoon mi aad .ama shoma babkhshin be bozorgi e khodetoon .
ye chand vaghti e e ke in taraf haa sar ne mi zanidkhodaye nakarde kodoorati pish naiomade bashe . taxi servis lale chand vaghti ke behesh zang ne mizanim. zang mizane hamino mige . ama ma ke shomare ye telefon e shoma ro nadarim , ya'ni darim ama migan eshghale .shoma ro ne mi doonam ama zaheran oon moshi hatoon ke nehsoondidnesh(ya la aghal migan shoma neshoondineshoon ) be ma ejaze ne midam bedoon vaght e ghabli.
khoda joon man delam tange .kheili tange .
khoda ya migan hamishe ke mi aaim pish shoma doaaye dorost o hessabi konim .ama man enghadr gonah daram ke in harf haa haalim nist .enghadr ye doaa ye tekrari ro kardam ke dige engar hame ye doaa haye dige yadam rafte.
aay refigh e ghadimi mi dooni migan ke adam ke delesh syah beshe ye joori mishe hatman mesl e man mishe .man ke ne mi doonam kheili tadriji bood jenab e khoda .kheili aroom aroom bood .yehoo didim ke hame chi tamoome .khodaya migan ba to nabayd bad harf zad migan nabayd .kofr goft ama man migam akhe be joz to kassi ro nadaram ke bekhaam bahash kofr begam
khoda ya migan ke kheili parti e kolofti hasti .migan age sefaresh adamo bekoni dige kassi ne mitoone roosh harf biare.migan shoma kheili aghaee migan emkan nadare kassi sedatoon kone javab nadin migan khodetoon goftin .ta hala ham sabeghe nadashte zir e harfetoon bezanin .aghay e khoda in sefaresh ma ro vaghti miferstimoon oonjaa ee ke dige negaahemoon en mikoni bekon .balakam bezaran yavashaki ma nigaat bekonim .
akhe mi doonin ma joz shoma kassi ro nadarim .mi doonin ma oza'emoon enghadr kharabe ke age pedar o madaremoon bafhaman ham az khoone biroonemoon mikonan .age doostaamoon befahman roo torsh mi konan .(oonaa ee ke ye chizi fahmidan vali koochik ham ba tipa az khoonashoon endakhtemoon biroon dige javab e salamemoon ro ham ne midan )
khob mi mooni shoma ke age bedoone sefaresh paretmoon koni too oon ja dige hici azamoon en mi moone .
khoda ya ma mitrasim aslan ba shoma harf bezanim ama kass e dige ee roo ham nadarim .khodaya akhe ma be ki dard e del konim ???aslan romoon ne mishe ke jolotoon begim man bas ke aghaeen .khoda ya ma in harf ha ro hamishe roo balkon ba shoma mi zadim ama dige roomoon ne msihe be zabonemoon biarim .hata in dastamoon ham ye chizish mishe .khoda ya to be ma mikhadni???? to ham be ma mikhandi ????? adam ghese doost daran ma ham barashoon khoob mibafim be ham ama shoma ke mi doonin jaryan chie .
dige mozahemetoon nasham .baghey ash bashe mal e khodemoon .
doostet daram ye alame : x

2005-06-24T23:37:00.000+04:30

من تنها این را می دانم که در قاموس خدا قانونی نوشته یافت می شود و آن این است که

خداوند آنچه بر ملتی مقرر است تغییر نمی دهد مگر به آنکه خود تغییر دهند

برای من دیگر مهم نیست که چه کسی رئیس جمهور می شود این مهم است که غالب ما کیستیم که این تقدیر را بر خود رقم زدیم

یاحق(جمعه)

2005-06-17T19:43:00.000+04:30

ظاهرا" تو این شهر اگه بخواین عصر جمعه از چیزی پرینت بگیرید امکانش نیست حنما جز مسایل ضروری نیست که باز با شن اما ئغازه های کفش فروشی و کریستال فروشی و لوازم ارایشی باز اند

2005-06-17T19:32:00.000+04:30

همین جوری این رو دیدیم خواستم بذازم این جا

مادران گرسنه در جنوب سودان به بچه های خود برگ درخت می دهند تا از گرسنگی نمیرند .زیرا کشور های ثروتمند به ماه های تقاضای سازمان های بشر دوستانه و سازمان ملل برای کمک به جو گیری از فاجعه ناشی از بد ترین بحران غذایی این کشور در 7 سال اخیر اعتنا نکردند به گزارش خبر گزاری فرانسه مادران برگ های درختان را می جوشانند و جوشانده را به خورد بچه ها می دهند تا شاید مرگ آنها را چند روز به تاخیر اندازند .
نیانکر مالک 35 ساله در حالی که برگ درختی را می جود، می گوید : می دانم با این کاراسهال می شوم اما چیز دیگری ندارم .بچه چهار ساله ای که از گرسنگی از حال رفته روی زمین افتاده و نفسش به شماره افتاده است.
دیت بول مادر سی ساله او در مرکز تغذیه روستای پالینگ ،در 250 کیلو متری شمال غرب جوبا در در جنوب سودان می گوید او حاضر نیست برگ درخت یا جوشانده ی آن را بخورد .
او در حالی که بجه های دیگر در سایه درختی در آن نزدیکی از گرسنکی دیگر حتی نای گریه کردن ندارند،می گوید نمی دانم باید چه کار کنم .
مادران دیگر مانند بول می گویند نباریدن باران و چرای بی رویه گله ها محصول انان را در منطقه بحرالغال به کل از بین برده است.هفت سال پیشیز خشک سالی و قحطی در این منطقه حداقل شصت هزار نفر را به کشتن داد

یا حق.

2005-06-14T19:01:00.000+04:30

vaghean jaleb ast
gar che man ne mikhastam hich raje be entekhabat benvisam ta ghabl az jom'e ama digar zabanama band amade.az in hame harf e ajib o gharib . ne mi danam in aghayan hafeze ye arikhi ma ra che had farz karde and !!! ne mi gooiam ke man az sine chak haye aghay e khatami boodam va hanooz ham nistam . ama shoma ke in hame enteghad be dolat e ghabli darid kodam [...] be sar mi bordid vaghti ke mi did in mamalekat be gand keshide mishavad ke hala amade id hey saf saf sho'ar midahid ke na dar in 8 saal ke bal dar in 27 saal hich kass dar in mamlekat hich kari nakarde ????? magar jenaban az eftekharat e ariz o tavil e meli har kodametan bish az yek do jin masoolyat e sazande o ... nist ????
az kodametan bayad shoro' konam ???

jenab e larijani
chand saal ryasat e azim tarin organ e khabar resani e mamlekat ra be dast dashtid ??? in ra faghat men baba e mesal arz mi konam ke alan edaa haye feministi e taan zamin o zaman ra por karde . cand dar sad e entesab haye modiryatetan az zanan boode ke alan edaa ye modaryta haye kalan tar ra mi konid ??
havaye taze e taan kojast hokman faramoosh nakarde eed hazf e akhabr e asasi e mamlket ra (felmasal haman estefa ye namayandegan ) in goone mikhahid ke hame ra dar otagh haye shishe ee negah darid ???

jenab e aghaye karoobi
fekr mi konid in mamllketa ta chand saal tavan o keshesh dargiri haye ke az bi sobati e shakhsiati e modiran nash'at migirad ra darad ??? yadetan ast ke dar majls aan zaman ke beyn e namayandfegan dar giri lafazi dar mi gerft shoma mi goftid ke" sar piri bebin be che kari ma ra va dashte and ???"
koshtar e make ye 66 az bi kefayati e kodaam modir nashi bood dar edare ye marasem baraat ????

jenab e mehr ali zade cheshm hayetan ra baaz konid be jaaye eteraz yek negah konid bebinid ke chand salon nayamesh ba'd az eneghelab dar hamin tehran e bikh e gooshetan ta'sis shode ?? alabate shayad shoam salon e teatr e farhang sara hga va konservatoaar haye academid ra hesaab nakonid . khod shoma chand varzeshgah dar zaman e reyasasetetan ta'sis kardid ???? chera in ra ne mi gooeed ??? hanooz behtarin varzeshgahi ke dar tehran mi shenasam haman coloop e shahanhsahi mosoosm be varzeshgah e enghelab ast (man ham cheshmam ra be rooye kheili chiz mi bandam be sabk e khodetan )

jenab e baradar rezaaee
jaryan e in hokoomat e federaal chist ??? hodood e soghoor e in in hokoomat ha chist ??? kaf kardam vaghti khandam in jaryan ra . shoma che tor mi khaid dar 4 saal asas e ghoveye mojrye in keshvar ra be ham berizid o chiz khobi dar avarid o akhar e kar karname y derakhshan nehsan dahid????? ba ghasam e hazarat e zahar o be valaye ali goftan ke kari az pish ne miravad .mikhahid vaghti ke ba shoraye amniat vared mozakere mi shavid ham mesl e jahel haye paamenar beistid o labod tasbih ham becharkhaanid o begooeed be "be valaye ali age ye ghadam biaid jolo ...."

jenab e moeen
doctor jaan shoma ba in hame safa o samimiat heyf mi shavid agar raees jomhoor shavid . yadetan ast jaryan e 18 tir ra ??? che kar e zir banae ee ba'd ash kardid ta taghi be tooghi khord estefaa o eteraz o .... va mi gooeed dastam baste bood ??? be ghyr az mokhalefat ch kar baladid ??? har ke hezb mast mast o iran va mokhalefan shoma hokman hame mohafeze kar o ....(aghaye moeen ra'y nadadan be shoma az jens bi kefyati e mahzetan ast na be khater e inke namayande ye dovom e khordadid ke man shoma ra ba in hame ye ravan parishi dar goftar hayetan o tanaghoz e ba raftar hayetan va barname ye jam' o kameletaan dar zamine ye mokhalefat ba har kass o har chiz va la gheyr be onvan e barname kamel e dolatetan aslan reformist ne mi danam bal radikali sar khorde az jaryane rad e salahiat mi binam ke hata orze nadasht ke amalan ba anche ke be zaban mokhalef e aan ast moghabele konad)

aghaye hashmi mard e sazandegi o ...
anche notfe ye in neveshte ra shekl dad film jegar kharash e nale hayetan bood . ke shoma shab o nime shab o az narahati e in mardiom be khaab en miravid o dar eyn haal ra'y nadadaneshaan be khodetan ra hormnt shekani talaghi mi konid .matni ke bayanye e hozorotean dar entekhabat bood o elat e amadanetan ra hame khande and che ghadr mehrabanid ke faramoosh mi konid ke ma melat che ghadr hagh nahsenasim ke be shoma dar entekhabat e majles e 6 ra'y nadade im (gar che man aan zaman hanooz be sen e ra'y dadan nareside boodam )

va jenab e aghaye ghalibaf
aghaye ghalibaf khastam benevisam bedone sharh . ama heyfam amad akhar man kami ablaham shayad shabih e shahkar dasayefski .
man fekr mi konam ke hame chiz ba ham mi tavanad jam' shavad mesl e shoma ke fekr mi konid jam' o lazdadid . masalan man mesle shoma fekr mikonam ke shayad betavan ke tecnocrasie agaye hashemi o libaral bazi haye aghaye khatami ra ba ham ja'm kard . alabate man ne mi danam e in kalmae haye che ma'naee mi dahand akhar man bache am o javan o bi enzebat in harf haa ra ham dar roozname haye in chadn rooze didam mesl e shoma. alabate man ba'd az khandane in harf haa naraftam shoro konam eb ahem fohs haye aab dar dadan o ahme ra maskhare kardan o inke hich kass hich kari nkaarde ....

in dast neveshte ye yel adam e asabani ast va na chiz e digari hich dalil o borhani eghame nakarde haal ham nadashte ke benehshinad ke farsi type konad .agar khastid bekhanid .ehetmalan kolli ghalat e emlaaee o negareshi ham darad ke hosele nadara esalahash konad hosele ham nadaram ke digar raje be aghaye ahamdi nejad ham chiz benvisam .

felan ya hagh

2005-06-09T18:48:00.000+04:30

رفته بودم راجع به انتخابات و چند تا قضیه تو این مایه ها بحث کنیم قبلش من باب انبساط خاطر "جام تهی" رو گذاشتن

پرکن پياله را،

كه اين آب آتشين

،ديري است ره به حال خرابم نمي برد.

اين جام ها،كه در پی هم مي شود تهي،

درياي آتش است كه ريزم به كام خويش.

گرداب مي ربايد و آبم نمي برد.

من با سمند سركش و جادويي شراب،

تا بيكران عالم پندار رفته ام.

تا دشت پر ستاره انديشه هاي ژرف،

تا مرز ناشناخته مرگ و زندگي،

تا كوچه باغ خاطره هاي گريز پا،

تا شهر يادها

،ديگر شرابم جز تا كنار بستر خوابم نمي برد

.پر كن پياله را.

هان!اي عقاب عشق

!از اوج قله هاي مه آلوده دور دست،

پرواز كن،به دشت غم انگيز عمر من،

آنجا ببر مرا كه شرابم نمي برد.

آن بي ستاره ام كه عقابم نمي برد.

در راه زندگي

،با اين همه تلاش و تقلا و تشنگي،

با اين كه ناله مي كشم از دل،

كه آب،آب،

ديگر فريب هم به سرابم نمي برد

.پر كن پياله را،

یا حق

2005-05-29T16:09:00.000+04:30

in jaa font farsi nadare

haal mi konam ba in amricaa ee haa
age bekhan masih ro hamaz salib paeen beiaran aval mikh haye dast haasho dar mi aran

ya hagh

2005-05-28T20:49:00.000+04:30

احتمالا دیده اید آمهای بی نیاز را

چه حال خوشی دارد بی نیازی آن زمان که نه به سبب داشتن هر آنچه داری بل به سبب نداشتن نیاز

وجودت را پر می کند

یا حق

2005-05-15T20:54:00.000+04:30

حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو

که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

مرغ الف ،شین، قاف

2005-05-07T22:47:00.000+04:30

_ببین !.. نشنید
دینگ،دینگ ایستگاه بعدی میدان حر
هم چین دلم می خواد زیر گلوی جوجوش رو نوازش کنم .سبز از این مرغ های الف،شین،قاف پشت کله اش هم یه کم گره.
صدا می زنم:دختر بچه.
حکما خرید از بچه غیر ممیزاشکال داره . اما این که ممیز اگه نبود که صد تومن از دویست ومن رو پس نمی داد که فال دونه ای صد تومنه .
خندم می گیره گی گم دو تا فال می خوام که انصافش به هم نخوره ،این جوری با هم اینقده حرف زدیم که بشه به مرغ الف،شین،قاف که پشت
کله اش گره دست زد.
می خوام بپرسم مرغش رو از اون پسره که شادمان پیاده می شه گرفته یا قطارش رو گر چه تا حالا از اون فال نخریدم .دینگ دینگ نواب بلند
می شه. فال ها رو می ذارم تو کیفم که شاید تو سالن مطالعه بدم به بچه ها .
تا کیفم ببندم شادمان پیاده شده .
حکما ممیز بود .

2005-04-27T16:10:00.000+04:30

درسته كه شايد زياد مهم نباشه يا به قولي اصلا" مهم نيست اما فكر كردم بگم بد نباشه

ظاهرا" شعر تو بين آدم هاي هم سن و سال ما و بزرگتر هاي روشن فكر زده و كوچيكتر هاي در تلاش براي بزرگ شدن تبديل شده به دكلمه اي از عقه هاي سر كوب شده ي غريضه

و هنر را نيز به زودي به معنايي جز اين تفسير نكنند

يا حق

2005-04-25T09:00:00.000+04:30

:البته كاملا" واضح و مبرهن است كه

!!!!!

استاد اين نكته را مد نظر دارند كه ما قبل از اين كه دانش جو باشيم انسانيم

خداييش تو گلوم مونده بود

يا حق

2005-04-15T12:30:00.000+04:30

دلم می خواهد این نوشته شبیه نامه باشد اما برای ان مخاطبی نمی یابم . نمی خواهم بگویم "برای تو می نویسم که می دانم می خوانی" اما این سیاق نوشتن را بیشتر دوست دارم:

می دانی

آدمها راحت دل می دهند !!!و چه قدر آسان است آلوده شدن.
و تو نمی دانی و نمی فهمی،زیرا هنوز پا به عرصه ی وجود نگذاشته ای ،تو نمی دانی زیرا تا کنون با کسی سخن نگفته ای .نمی دانی چون تا به حال احساس نکردی که چیزی را می خواهی.
تو نمی دانی چون تا به حال حسرت ابراز وجود نکشیده ای

می دانی عزیز دلم
تو تا به حال حتما" بحث نکرده ای و تو حتما" لذت تحسین دیگران را نچشیده ای (منظورم را اشتباه بر داشت نکن بحث های لا ینفع با هم سن و سال ها و تمجید آنها منظورم نیست ).و نیز حتما" تا به حال لذت ترک بحث را هم نچشیده ای .(شاید هم کرده باشی و لذت آن را زیر لبانت مزه مزه کرده باشی)
تو هم شاید مثل خیلی ها وقتی می گویند آلودگی یاد پول و قدرت بیفتیی شاید در نظرت عیاشی پدیدار شود و خود را حتما" از آنها پاک ببینی .
تو هم شاید وقتی بیان حاجات و طلب آنها از خدا مطرح شود.در دلت به کل ملت بخندی که به چه چیز هایی دل بسته اند .شاید خندیده باشی به عجز و لابه ی ملت برای حاجاتشان و باری بار ها به خود گفته باشی که "ما که از این چیز ها نمی خواهیم"

تو را نمی شناسم اما من زمانی نشسته ام پشت میز تحریرم ، در حالی که داشتم پسته می خوردم و مادرم با اصرار برایم شیر کاکائو می آورد. داستان ها از فقر نوشته ام که اشک ملت را در می آورد (نه از روی هوا بلکه از روی عکس ها و آمار هایی که به مشقت به دست آورده بودم )و گاه چه قدر در دلم خندیده ام که اینها اگر می دانستند من در چه شرایطی ،بدون هیچ احساسی و بدون هیچ اشکی این داستان ها را نوشته ام چه حالی می شدند.

می دانی عزیز جان ؟؟؟
بار ها آنزمان که احساس می کردم به هیچ چیز آلوده نیستم .گاه در اوج مشاعره ای ناگهان در دلم می فهمیدم که آلوده به این تخسینم که در نگاه دیگرن نهفته است.شاید تو ندانی اما آخرین بار که برای همیشه وقتی به این نتیجه رسیدم که دیگر بازی را ترک کنم چه قدر شنیدن صدای "ولی کم آورد " سخت بود و تو قطعا" نمی دانی که در مقاومت برای بر گشت به بازی دچار چه آلودگی ای شدم و آن مغرور شدن به توان زیر پا گذاشتن غرورم بود .

می دانی آلوده شدن خیلی ظریف است ......

می دا نی ؟؟؟؟

چیز های دیگری هم هست که تو حس نکرده ای . تو تنا به حال دست نوازش هیچ خییزی زا بر سرت حس نکرده ای !!! تو تا حالا نشده که کسی از سر شکم سیری محبتبش را به تو ابراز کند یا مربی تو را آماده کند که بروی به دیدن پدر خوانده ای که کثیف نا مرتبت در دید او .....
و تو نمی دانی تحقیر شدن یعنی چه !تو از فقر فقط قصه شنیده ای و فیلم دیده ای و در نهایت تحقیقی و شبی با محرومین و .........

و بار هم عزیز جان

آمار هامی گویند که بیش از نود و پنج در صد مردم این سیاره بو موجودی والا مقام معتقدند . به آن چیزی که در نهایت همگان از آن به خدا یاد می کنند.بدان که اغلب ما آنگاه که چیزی از دست می دهیم به خاطر می آوریمش و گمان بر اینکه ای داد ای بیداد ما را خوار کرد با ما چه کرد چه چیز ها از ما دریغ داشت و گله و زاری ...
و آنگاه که وفور حال است و خوشی و نعمت مستدام. گمان می بریم بر اینکه چه کرده ایم و این پاداش کدام عمل نیکو است که از ما سر زده و به کدامین چشم پوشی از گناه به این فر و شکوه نایل شدیم
ما خوبی هایی که به ما داده شده را از خودمان می دانیم . توان ذهنی ذاتی که به بهای آزمایشی سنگین به آن مبتلا شدیم را ارزش می گذاریم و رد بحث ها و در دل دیگران را تحقیر می کنیم و این که ما نند "حمار یحمل اسفارا " بار کتاب های خوانده شده و استفراغات فکری دیگرتن را بر دوش می کشیم مایه مباهاتمان شده است .و در کدام از آن نود و پنج در صد اعنقاد به خدا را می بینی؟؟؟؟

یا حق

2005-04-06T10:38:00.000+04:30

man ke khosham oomad (alabatte ba hame ye irad haaee ke varede)

Mom's Journey

The young mother set her foot on the path of life.
"Is this the long way?" she asked.

And the guide said, "Yes, and the way is hard.

And you will be old before you reach the end of it.

But the end will be better than the beginning."
But the young mother was happy, and she would not
Believe that anything could be better than these years

.
So she played with her children, she fed them, And bathed them, and
taught them to tie their shoes and ride a bike and do their homework and
brush their teeth.

The sun shone on them, and the young
mother cried, "Nothing will ever be lovelier than this. " Then the
nights came, and the storms, and the path was sometimes dark, and the
children shook with fear and cold, and the mother drew them close and
covered them with her arms, and the children said,
"Mother, we are not afraid, for you are near, and no harm can come."

And the morning came, and there was a hill ahead, and the children
climbed and grew weary, and the mother was weary too.
But at all times she said to the children,
"A little patience and we are there."

So the children climbed, and as they climbed,
they learned to weather the storms. And with this, she gave them
strength to face the world.

Year after year, she showed them compassion, understanding, hope, but
most of all...unconditional love. And when they reached the top they said, "Mother, we could not have done it without you."

The days went on, and the weeks and the months and the years, and the
mother grew old and she became little and bent. But her children were
tall and strong, and walked with courage. And the mother, when she lay down
at night, looked up at the stars and said,
"This is a better day than the last, for my children have learned so much and are now passing these traits on to their children."

And when the way became rough for her, they lifted her and gave her
their strength, just as she had given them hers.

One day they came to a hill, and beyond the hill, they could see a
shining road and golden gates flung open.

And the mother said, "I have reached the end of my journey.
And now I know that the end is better than the beginning, for my
children can walk with dignity and pride, with their head held high, and so
can their children after them."

And the children said,
"You will always walk with us, Mother, even when you have gone
through the gates."

And they stood and watched her as she went on alone, and the gates
closed after her. And they said,
"We cannot see her, but she is with us still.

A Mother like ours is more than a memory. She is a living presence."

Your Mother is always with you. She is the whisper
of the leaves as you walk down the street. She is the smell of
certain foods that you remember, flowers you pick and perfume that she wore.
She is the cool hand on your brow when you're not feeling well. She
is your breath in the air on a cold winter's day. She is the sound of
the rain

Your Mother lives inside your laughter, and she is crystallized in
every tear drop.

A Mother shows every emotion, happiness,sadness, fear, jealousy,
love, hate, anger, helplessness, excitement, joy, sorrow and all the while,
hoping and praying you will only know the good feelings in life.

She is the place you came from, your first home, and she is the map
that you follow with every step you take. She is your first love, your
first friend,
even your first enemy, but nothing on earth can separate you.Not
time, not space, not even death.

Now pass this on to all the Mothers, Daughters and Sons that you
know.

ya hagh

چهارشنبه سوری

2005-03-15T23:21:00.000+03:30

حکما" سور به پا است

آآآآآآآآآآآآآآی
آتیش!!!
یه جایی بد می سوزه !!!
می گن دل هم بسوزه بد می سوزه
می گن آتیش دل ها رو می سوزونه!!!!

حکما" سور به پا است

اینجا داغه یکی داره می سوزه!!!
بوته ها دود می کنن ، آدما اگه بسوزن دود نداره .حکما" آدم سوختنش دود نداره.

حکما" سور به پا است
آآآآآآآآآآآآآآآآآی
آتیش !!!

سنگ هم می سوزه.
آدم که جای خود داره

یا حق

2005-03-14T15:19:00.000+03:30

taghriban saal e pish hamin rooz haa bood
albate be gamanam yek hanbe bood
too ham kaf daneshkade baaz ham sholoogh bood mesl e emrooz va mellat dashtan sh'r khondan yeki roo goosh mi dadam
rastesh az kol e oon she'r khoondadn man faghat ye ghet'e shenidam oonam chon dashtam rad mi shodam ke daghigh ham natoonestam hefzesh konam (ehtemalan )
par saal be har ki mikhstam eyd ro tabrik begam barash ino mi khoondam :

سال ومال حال و فال واصل و نسل و تخت وبخت

بادت اندر شهرياري مستدام و برقرار

مال وافر فال نيكوحال خرم سال خوش

اصل ثابت نسل باقي تخت عالي بخت رام

SAAL E NO KHORAM O SHAAD BAD DAR PANAH E HAGH

?

2005-03-09T15:35:00.000+03:30

:yeki nist too in mamlekat bege chera ye dar sad e vasiee az mardom zir e khat e faghr and???
_yeki nist bege chera man zir khat e faghr nistam????

:yeki nist ke bege chera ye edde ee noon e shab nadaran bekhoran???
_yeki nist ke bege chera man hame ye shab haa shaam mi khoram ?????

:yeki nist bege ...........
_yeki nist bege chera man ......!!!!!!!!!!!!!!!!

ya hagh

2005-03-05T09:01:00.000+03:30

dirooz dastam be net ne mi resid ama....

be tarikh e 9/24/2004 chizi neveshtam va dirooz ham .............

ta negaah mi koni vaght e raftan ast ...............

ya hagh

2005-03-01T14:04:00.000+03:30

نخواب بیشتر نخواب عروسکم
بگو کجاست روز های کودکی
کجاست خواب های رنگی و قشنگ
کجاست شهر مردم عروسکی

کجاست بال نازک خیال من
که نرم بال روی ابر می کشید
کجا ست یاکریم قصه های سبز
که از صداش بوی سبزه می چکید

کجاست بادبادک سپید من
که می رسد به بام خانه ی خدا
کجاست آن پل قشنگ و سبز رنگ
مسیر رفت و آمد فرشته ها

کجاست بی بی و بهار و بوی سیب
کجا است نان و سبز ی و درخت و باد
کجاست آنکه بی صدامرا شبی
به شهر قصه های خوب راه داد

نخواب بیشتر نخواب عروسکم
که راه شهر قصه بسته می شود
دوباره دیو های زشت می زسند
دل فرشته ها شکسته می شود

نخواب بیشتر نخواب عروسکم
ببین که صبح را خروس خوانده است
کلاغ ها به خانه شان نمی رسند
بگو که قصه نا تمام مانده است

2005-03-01T12:07:00.000+03:30

avalin teatr e dokhtaran dar sharif

2005-02-26T16:58:00.000+03:30

belakhare tamoom shod !!!!!
alan kheili khaste am .yek hafte ye tamam bood ke babamoon dar oomade bood.faghat yek hafte tamrin :O taze dirooz ahang hamoon joor shode bood .se rooz aval e tamrin do ta naghsh bazigar nadasht. shab e jome' raftim donbal e roosari kharidan o .........
va fekr konid ke 15 min moonde be ejraa gher ghere ye parde ye amfi teatr dar raft :(( .va koli bichaergi o ....
vasat e eye sahne ye bache ye 3sale oomad balaye sen :))=)) va khoda pedar e technolojy ro biamorze ke mobile vasile ye khoobi ast .

hame ye bache ha khaste nabashid dasteton dard nakone .

ya hagh

2005-02-16T19:02:00.000+03:30

بسمه

می گوید ویران است ، آ ری این خانه سست و نا پایدار است آری این خانه و هر چه در آن است ......
می گوید .....

می گویمش که دلم گرفته کجا روم.
می گویدم که این خانه ویران است.
می گویمش که دلم بد گرفته تنهایم.
باز هم می گوید که ویران است.

می گویم انگار که مرا می سوزاند، هر گاه به چیزی دل می دهم می گیرد .به سوی آنچه واهمه دارم سوقم می دهد و آخر باز :"اساس این خانه بر باد است" .

عنکبوت 41

پ.ن هین شعر نیست ،اشکال شعری نگیرین

یا حق

2005-02-05T14:34:00.000+03:30

............................
khodam daram fekr mikonam ama be natije naresidam
20 sa@ chand tomane ???????

ya hagh

چهارشنبه 7 بهمن 2

2005-02-02T16:23:00.000+03:30

بسمه تعالی

انگار میکنم که این قدر ننوشته ام ، نوشتن فراموشم شده.

عجب خطی است وقتی آدم در قطار بنویسد.آن هم درجه ان که به مراتب از درجه ان منها ی یک و ان منهای دو راحت تر است جز آنکه لحاظ نکرده اند که اگر ملت کمی دراز باشند پایشان را کجا بگذارند ؟؟؟(چه جالب همه جا آدم های خارج از سایز نادیده گرفته می شوندیا اینکه قرار است چنان دست و پایشان را بزنند که به قالب جامعه در آیند )

و البته از این قطار ها می توان به عنوان قیف استاندارد استفاده کرد .یعنی آدم های خارج ازسایز مجبور به تصفیه شدن اند یا در راهرو خوابیدن. که متاسفانه ما به دلیل برخی مشکلات مجبوریم همان پا در هوا در کوپه بخوابیم.من که به هر حال دوست ندارم این خط خرچنگلاغ را کسی بخواند .(البته اگر کسی بتواند بخواند)

و خوب باز گردیم به همان سفر نامه که از آن جا شروع شدکه منصوره بلیط اش را باکلی توصیه و سفارش و .... بدرقه راهم کرد.و این بلیط با همان سفارش ها به ان نفر داده شد و برای هر ان نفر ان اتفاق افتاد و باز بر گشت دست خودم و ساعت 4:00 روز سه شنبه (برای بار ان + دوم ) قرار شد که من هم عازم شوم و مشهدی و اردو یی و گپی با رفقا و .....خلاصه به امید حالی که از قیل قال مدرسه ام حاصل نشده بود.

و دویدن به خانه وحمام و ساک بستن و از همه مهم تر اطلاع به مادر عزیز و خاله و عمه و عمو و بقال سر کوچه که: "ای ملت نجیب من دارم می رم مشهد.! نگران نشید ". و طبق حکمت انسی اغتنام فرصت ها ،علی القاعده استفاده از مسنجر و نت برای آخرین بار ،(که اگر دلم برای یک چیز تنگ بشود همان کامپیوتر فلک زده است).

و بعد دویدن در پله ها و حواس پرتی من و بلاهت معمار خانه در قرار دادن ی پله ی ده سانتیمتری در انتهای پا گرد که نتیجه اش این شد که از اول سفر به جای اینکه پایم مرا بکشد من پایم را می کشم و رسما ززززق می زند .و فکر کنید که یک پای ورم کرده از 1:30 تا 6:15 به در کوپه تکیه دهد

ادامه دارد

یا حق

چهارشنبه 7 بهمن 1

2005-01-31T23:01:00.000+03:30

بسمه تعالی

اگر امروز که فردااست را هم حساب کنیم،به احتساب روز می شود هفتاد روز- و به حساب ساعت می شود هزار و ششصد و هشتادسا عت._ و حساب های دیگر که جایش این جا نیست – که من ورق های دفتر یادداشت روزانه ام را سیاه نکردم و الان هم اگر مسافرت نبود وکلی فکر خند دار و گریه دارکه از دیروز در ذهنم وول می خورد بعید بود که چیزی بنویسم ! اما خوب گاهی وقتها آنقدر چیز با مزه و بی مزه می بینی و آنقدر نوشته در ذهنت شکل می گیرد که حیفت می آید ننویسی و شاید برای اینکه آن وب لاگ بی مصرف را کمی از خماری در بیاوری.

گر چه ملت می آیند و می روند و بعضآ نظری هم می دهند و من چیزی ننوشته ام که کسی بخواهد بخواند (منظورم کلی است، مطلب بی محتوا نوشتن هم همان ننوشتن است) بگذریم از حکمت وبلاگ که کار برد های زیادی یافته خارج از حکمت و بر گردیم به همان سفر نامه مان.

ماکه ندیدیم ،اما می گویند زمانی گنجشک ماده در اطراف ساختمان نهاد پر می زد با تیر می زدندش .و از کار برد های اردو آن است که بعی مکان ها چنانا جاست لیدیز می شوند که ملت می آیند _(یا بهتر است بگوییم می روند چون ما که در مکان نیستیم)_که مقنعه شای را آنجا درست کنند.!وبا دیدن ملت ذکور متعجب و حیران باز می گردند . و گر چه برای اطفال آن مکان خیلی اناث و ذکور بودن توفیری ندارد و همیشه باب گپ و شوخی و حال بردن فراجنسیتی ظاهرا باز است و ملت به د ور از تعصب ها و تهجر ها دوستانه و صلح آمیزبه مذاکرات می پردازند!و خنده ای و ..... و عجب که ما هنوز در همان تهجر شونصد سال پیش_بر خورد به ضرورت و اضطرار_باقی هستیم و از این همه تمدن وروشنفکری تعجب می کنیم (خدا ما را به راه راست هدایت کند ).

ادامه دارد

(توضیح ظاهرا طویل نوشتن مو جب ملال است از این رو هر روز را در چند پست خواهم نوشت)

یا حق

ghooye zibaa

2005-01-13T15:29:00.000+03:30

یه روزی از این آهنگ خوشم اومد

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد * فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی * رود گوشه ای، دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آنشب * که خود در میان غزلها بمیرد

گروهی بر آنند کاین مرغ شیدا *کجا عاشقی کرد، آنجا بمیرد

شب مرگ از بیم آنجا شتابد *کز مرگ غافل شود صبح بمیرد

من این نکته گیرم که باور نکردم *ندیدم که قوئی به صحرا بمیر

چو روزی ز آغوش دریا بر آمد * شبی هم در آغوش دریا بمیرد